ΜΠΑΡΕΣ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-ΕΕ-ΔΝΤ-ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ!

Πέρα από κάθε αμφιβολία καθημερινά γινόμαστε θεατές της σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής που ασκεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ σε πλήρη σύμπλευση με τις επιταγές της ΕΕ και του ΔΝΤ! Πρωταγωνιστικό ρόλο, εκτός από την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων, τους μισθούς- συντάξεις πείνας, έρχεται να παίξει και ο νόμος Γαβρόγλου που με την εφαρμογή του πυροδοτείται ολοένα και περισσότερο η επιχειρηματικοποίηση του πανεπιστημίου. Όσο οι κυβερνήσεις ευτελίζονται στο βωμό του κέρδους και του κεφαλαίου, ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της παιδείας παύει να υπάρχει, η υγεία είναι για προνομιούχους και η κυβέρνηση επιλέγει μέσα σε όλα αυτά να δώσει 2,5 δις για εξοπλισμό του ΝΑΤΟ μετά από τη συμφωνία Τσίπρα-Τράμπ.  Στο στόχαστρο όμως βρίσκεται αυτή τη φορά και ο τομέας των «δημόσιων» μετακινήσεων. Η στροφή στην ηλεκτρονική κάρτα για τα μέσα μαζικής μεταφοράς επιφέρει έναν αριθμό αλλαγών για την καθημερινή μας ζωή.

Παρά τις εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ για μείωση της τιμής των εισιτηρίων, τελικά η τιμή του έχει αυξηθεί, ενώ παράλληλα μισθοί, συντάξεις κι επιδόματα κατρακυλούν χωρίς σταματημό. Στα προϊόντα του ηλεκτρονικού εισιτηρίου δεν περιλαμβάνεται μειωμένο εισιτήριο για τους δικαιούχους (ανέργους-φοιτητές-ΑμΕΑ).  Για να δικαιούται κάποιος την έκπτωση είναι απαραίτητο να βγάλει προσωποποιημένη κάρτα.

Η ετήσια φορολόγηση μας ωστόσο, δείχνει να καλύπτει οικονομικά και με το παραπάνω τα εισιτήρια και τις κάρτες αλλά παρόλα αυτά υποχρεωνόμαστε να δίνουμε αδικαιολόγητα περαιτέρω χρήματα. Και όλα αυτά ενώ τα μηχανήματα ελέγχου του ηλεκτρονικού εισιτηρίου σε ΣΤΑΣΥ και ΟΑΣΑ κόστισαν 250 εκ. ευρώ από αυτή τη φορολόγηση.

Που πάνε εν τέλει αυτά τα λεφτά όμως ? Από καταγγελίες εργαζομένων φαίνεται ότι αγοράζονται λεωφορεία χωρίς σύγχρονα ανταλλακτικά τα οποία είναι εκτός κυκλοφορίας. Οι συνέπειες της γενικευμένης λιτότητας έχουν φανεί καιρό τώρα στην ποιότητα των μεταφορών. Ολοένα και λιγότεροι εργαζόμενοι, ασανσέρ που δε λειτουργούν και περιορίζουν την πρόσβαση σε ΑμεΑ, ηλικιωμένους, εγκυμονούσες κ.ο.κ, αραιότερα δρομολόγια, ξεχαρβαλωμένα οχήματα, ακόμη και κατάργηση ολόκληρων λεωφορειακών γραμμών γιατί δε συμφέρουν(!). Με λίγα λόγια, μιλάμε για ξεζούμισμα των εργαζόμενων, κέρδη για τις κατασκευαστικές εταιρίες, διάλυση των μεταφορών και άνοιγμα του δρόμου για περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις.

Το σύστημα εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αγαθών, όπως τα μεταφορικά μέσα, διαχωρίζει ακόμα περισσότερο τους ανθρώπους σε προνομιούχους και μη. Για ακόμα μία φορά το κράτος κηρύσσει τον κοινωνικό πόλεμο σε μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, και δεν είναι άλλη από την πληττόμενη πλειοψηφία.

Στόχος επίσης είναι και ο πλήρης έλεγχος δια μέσω του τομέα των μετακινήσεων. Πλέον με την απαίτηση του ΑΜΚΑ, εκτίθενται τα προσωπικά στοιχεία των επιβατών, τα οποία είναι άγνωστο από ποιούς θα χρησιμοποιούνται και για ποιό σκοπό.

Παρόλο τον τεχνολογικό έλεγχο όμως δε θα σταματήσουν να υπάρχουν οι ελεγκτές, καθώς και η αστυνόμευση σε κάθε σταθμό. Σε κάθε σταθμό να γίνεται έλεγχος για το ποιος περνάει τις μπάρες, αν έχει ή όχι εισιτήριο. Έχει αναρωτηθεί κανείς πως θα μπορέσουν να μετακινούνται ασφαλώς άτομα με μειωμένη κινητικότητα; Παιδικά καροτσάκια; Πιο μεγαλόσωμοι άνθρωποι;
Είναι επιτακτική ανάγκη, να ακυρώσουμε στην πράξη το καθεστώς αποκλεισμού που υποβαθμίζει περαιτέρω την ποιότητα ζωής αυτών που ήδη έχουν πληγεί από τα μέτρα αυτής της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής των τόσων ετών και που η τωρινή αστική κυβέρνηση εφαρμόζει κατά γράμμα.

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

  • ΔΩΡΕΑΝ-ΔΗΜΟΣΙΕΣ-ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!
  • ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ, ΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΜΠΑΡΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ!
  • ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΝΕΡΓΟΥΣ, ΦΟΙΤΗΤΕΣ, ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΚΑΙ ΑΜΕΑ
  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ!

 

Advertisements

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ, ΜΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΙ!

Η ακαδημαϊκή χρονιά άρχισε και μαζί της άρχισαν και τα προβλήματα…

Όπως όλο το προηγούμενο διάστημα έτσι και φέτος η σχολή μας αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει προβλήματα σε διάφορους τομείς. Από την μία γινόμαστε θεατές της τραγικής μείωσης της κρατικής χρηματοδότησης που έχει άμεσο αντίκτυπο στην φοιτητική μέριμνα (σίτιση-στέγαση-μετακινήσεις), τα κενά σε καθηγητικό προσωπικό (βλ. Φυσιολογία, 500+ φοιτητές στοιβάζονται σε ένα αμφιθέατρο), την έλλειψη κλινικών εκπαιδευτών και υλικοτεχνικού εξοπλισμού (βλ. εργαστήρια ανατομίας). Και από την άλλη το κουαρτέτο της υποβάθμισης των σπουδών μας έρχεται να ολοκληρώσει η διακοπή των δωρεάν συγγραμμάτων, όπως ανακοινώθηκε από τον Σύλλογο Εκδοτών Επιστημονικών Βιβλίων, πριν μέρες!

Ο ΣΕΕΒ δηλώνει ξεκάθαρα ότι είναι απλήρωτος από το 2015 (!) και εκφράζει την αδυναμία του κλάδου εκδοτών επιστημονικών βιβλίων να στηρίξει με ίδιους πόρους τη διανομή των συγγραμμάτων για το τρέχον ακαδημαϊκό έτος, καθώς το υπουργείο Παιδείας καθυστερεί πρωτοφανώς την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του απέναντι στον κλάδο.

Άλλα συνάδελφε, δεν είμαστε τόσο χαζοί όσο θέλουν να πιστεύουν αυτοί…

Το παιχνίδι που παίζει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πάντα με βάση τις επιταγές ΕΕ-ΔΝΤ-κεφάλαιο, είναι καλοσχεδιασμένο. Συνεχίζοντας τις αντιλαϊκές-μνημονιακές πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων τσακίζει ακόμα περισσότερο τις σπουδές μας και συνολικότερα την παιδεία, στο βωμό του κέρδους με δύο τρόπους.

Από τη μία η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης του Υπ. Παιδείας στους μεγαλοεκδότες και από την άλλη τα «αλισβερίσια» του υπουργείου με τους ιδιώτες. Επιβεβαιώνεται με τον καλύτερο τρόπο η στροφή που θέλει να κάνει το Πανεπιστήμιο στην εύρεση πόρων μέσω της αυτοχρηματοδότησης και της εισόδου των επιχειρήσεων στις σχολές μας με σκοπό την αντικατάσταση των βιβλίων με ψηφιακά.

Η αυτοχρηματοδότηση και η οικονομική ανεξαρτησία των Πανεπιστημίων επιτυγχάνεται από τη μία με την επιβολή των διδάκτρων σε μεταπτυχιακά και προπτυχιακά. Ουσιαστικά, θα αναγκάζονται οι φοιτητές να πληρώνουν αδρά για να σπουδάσουν και τα χρήματα αυτά να πηγαίνουν στην κάλυψη των εξόδων των τμημάτων σε υλικά αλλά και σε μισθούς καθηγητών.

Επίσης, η είσοδος των επιχειρήσεων στις σχολές επηρεάζει τον χάρτη των οικονομικών στις σχολές μας. Πιο συγκεκριμένα, οι επιχειρήσεις θα καταβάλλουν χρήματα με αντίτιμο την διεξαγωγή έρευνας, εξαγορά εδρών και εργαστηρίων. Με λίγα λόγια οι φοιτητές θα παράγουν έρευνα, προφανώς και αφιλοκερδώς, η οποία θα καλύπτει τις ανάγκες τις εκάστοτε επιχείρησης και όχι τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας.

Όπως φαίνεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, οι σπουδές μας όχι απλά υποβαθμίζονται, αλλά γίνονται και μια οικονομική επιβάρυνση εις βάρος των οικογενειών μας αλλά και εμάς των ίδιων. Η υποχρηματοδότηση που έχει επιβληθεί από τη μία, και από την άλλη η αυτοχρηματοδότηση των Πανεπιστημίων, μας θέτουν εκβιαστικά το δίλλημα «ή πλήρωσε ή παράτα τα».

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε «δεν υπάρχουν λεφτά» για τα αυτονόητα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε «δεν υπάρχουν λεφτά» για τις ανάγκες της κοινωνίας.

Αλλά είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε κυβερνήσεις-υπουργεία να δίνουν υπέρογκα χρηματικά ποσά στο χρέος, στις τράπεζες και στον πολεμικό εξοπλισμό. Την ίδια στιγμή που εμείς οι φοιτητές αναγκαζόμαστε να πληρώσουμε για τα συγγράμματα που δικαιούμαστε δωρεάν, για ένα πιάτο φαγητό στη λέσχη ή για σπίτι επειδή οι εστίες δεν έχουν αρκετά δωμάτια για όλους τους φοιτητές.

 

ΣΤΟ ΔΙΛΛΗΜΑ «Η ΠΑΡΑΤΑ Η ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΑ» , Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ «ΟΥΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΩ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΝΩ»!

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟ. ΣΥΜΜΕΤΧΟΥΜΕ ΕΝΕΡΓΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ. ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ-ΜΑΧΗΤΙΚΑ-ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ, ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ!

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΓΙΑ ΕΜΑΣ…ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ !

Η νέα ακαδημαϊκή χρονιά αρχίζει και αν κάτι απειλεί περισσότερο το μέλλον του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του Πανεπιστημίου και των φοιτητών είναι ο νόμος Γαβρόγλου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ένας νόμος που ψηφίστηκε μέσα στον Αύγουστο από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σύμφωνα με τις επιταγές ΕΕ-κεφαλαίου, που έρχεται ως συνέχεια προηγούμενων νομοσχεδίων και έχει ως στόχο την εισχώρηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας μέσα στα Πανεπιστήμια.

Δεν είναι μόνο οι τραγικές περικοπές της χρηματοδότησης, οι απολύσεις προσωπικού που επέβαλλαν τα μνημόνια στο χώρο της εκπαίδευσης, αλλά μια σειρά νόμων και κατευθύνσεων που αλλάζουν συνολικά τον χαρακτήρα του Πανεπιστημίου (βλ. νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, Ευρωπαϊκή πολιτική για την παιδεία).

Μερικές από τις μεταρρυθμίσεις που αφορούν το Πανεπιστήμιο σύμφωνα με το νόμο Γαβρόγλου είναι οι εξής:

  • Βασιζόμενο πάνω στην υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων(τσάκισμα φοιτητικής μέριμνας, απουσία καθηγητών και κλινικών εκπαιδευτών σε βασικά μαθήματα του κλάδου μας) το νομοσχέδιο αυτό περιγράφει την αυτοχρηματοδότηση αυτών. Βασικός άξονας του νόμου είναι η οικονομική ανεξαρτησία των ιδρυμάτων. Ουσιαστικά, μιλάει για  πανεπιστήμια οικονομικά ανεξάρτητα από τον κρατικό προυπολογισμό που θα αναγκάζονται να βρουν άλλους πόρους για την  αυτοχρηματοδότηση τους, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από την είσοδο επιχειρήσεων στις σχολές, επιβολή διδάκτρων σε μεταπτυχιακά και προπτυχιακά.
  • Δημιουργία κύκλων σπουδών και ατομικού φακέλου για κάθε φοιτητή. Δηλαδή διάσπαση του ενιαίου πτυχίου, συνεπώς και διάσπαση των εργασιακών δικαιωμάτων που αυτό κατοχύρωνε. Η 4ετής φοίτηση θα αναγνωρίζεται στο επίπεδο του bachelor, ενώ το τελευταίο έτος στις 5ετούς φοίτησης σχολές είναι αναμφίβολο αν αναγνωρίζεται σαν master. Οι κάτοχοι των μεταπτυχιακών επιπλέον δεν εξασφαλίζουν τα προβλεπόμενα μισθολογικά ή βαθμολογικά δικαιώματα.
  • Είσοδος τοπικών ή μη ιδιωτικών επιχειρήσεων στις σχολές που θα εκμεταλλεύονται λειτουργικά κομμάτια του πανεπιστημίου (ήδη εργολάβοι κερδοφορούν από τη σίτιση, το ίδιο προβλέπεται και για τις εστίες, τις γραμματείες κτλ). Δίνεται ακόμα η δυνατότητα στις επιχειρήσεις για ενοικίαση εργαστηρίων, αγορά ακαδημαϊκής έδρας, πλήρους εκμετάλλευσης της πανεπιστημιακής έρευνας. Η γνώση και η έρευνα θα συμβαδίζουν με τις ανάγκες των εκάστοτε επιχειρήσεων και προφανώς δε θα έχουν καμία σχέση με τις ανάγκες της κοινωνίας.
  • Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εξαπολύει την πιο σφοδρή επίθεση στη ζωή φοιτητών και εργαζομένων εντός και εκτός Πανεπιστημίου επιλέγει να ανοίξει το ζήτημα της συμμετοχής των φοιτητών στη διοίκηση αυτού.  Πρόκειται για μια κίνηση αποπροσανατολισμού του φοιτητικού κινήματος κατ’ επίφαση δημοκρατικότητας και επιδίωξης συναίνεσης από το φοιτητικό κίνημα. Μία κίνηση που συνδυάζεται με την επαναφορά του ακαδημαικού ασύλου μακριά από τη θεσμοθέτηση του πάγιου αιτήματος του κινήματος για πολιτικό άσυλο για όλο το λαό.

 

 

Έτσι λοιπόν διαμορφώνεται ένα Πανεπιστήμιο για λίγους, που θα καλούνται να βάζουν το χέρι πιο βαθιά στην τσέπη. Ένα πανεπιστήμιο που δε θα προσφέρει συνολική εποπτεία του εκάστοτε αντικειμένου, αλλά γνώση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των επιχειρήσεων, που θα παράγει έρευνα όχι για τις ανάγκες της κοινωνίας και των φοιτητών, αλλά έρευνα για τις ανάγκες της αγοράς .

 

Η δική μας λύση βρίσκεται στον συντονισμό και  κοινό αγώνα μαθητών, φοιτητών, εργαζομένων και όλων όσων βλέπουν το μέλλον τους να καταστρέφεται.

Αγώνα για την ανατροπή του νόμου Γαβρόγλου και συνολικότερα της αντιλαικής πολιτικής που εφαρμόζεται από την τωρινή συγκυβέρνηση αλλά και τις προηγούμενες και τη διεκδίκηση του δικαιώματος στις σπουδές, στην εργασία και την αξιοπρεπή ζωή!

 

Αν δε τους σταματήσουμε εμείς, τότε ποιος;;

Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας!

Μπορούμε να αγωνιζόμαστε- Μπορούμε να νικάμε!

 

ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ;

Παρόλο που το εαρινό εξάμηνο έχει ξεκινήσει, τα προβλήματα που αφορούν τη σχολή (κλινικοί εκπαιδευτές, υποχρηματοδότηση, υποστελέχωση σε καθηγητικό και διοικητικό προσωπικό) διαιωνίζονται καθημερινά. Πιο συγκεκριμένα, οι μνημονιακές πολιτικές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τις επιταγές ΕΕ-ΔΝΤ, συνεχίζουν να πλήττουν τόσο τον τομέα της υγείας, όσο και την εκπαιδευτική διαδικασία μέσα στα πανεπιστήμια.

Η  υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων και της δικής μας σχολής ειδικότερα, η έλλειψη παροχής του αναγκαίου υλικοτεχνικού εξοπλισμού καθώς και η απουσία κλινικών εκπαιδευτών που είναι απαραίτητοι για την κλινική μας άσκηση, αναγκάζουν τους φοιτητές να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να ανταπεξέλθουν ήδη από το πρώτο έτος ενώ καθιστούν την κλινική μας άσκηση τις περισσότερες φορές έναν κλινικό περίπατο. Ορισμένοι από αυτούς είναι ταυτόχρονα και φοιτητές και εργαζόμενοι ενώ άλλοι, παρατούν τις σπουδές τους ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τον εργασιακό και φοιτητικό μεσαίωνα.

 Και τι εννοούμεΌλοι οι φοιτητές της νοσηλευτικής, ξεκινώντας την κλινική τους άσκηση, έρχονται αντιμέτωποι με ένα μεγάλο αριθμό προβλημάτων. Υποστελεχωμένα τμήματα με 3-4 νοσηλευτές για 30 ασθενείς, εμείς χωρίς κλινικούς εκπαιδευτές, που καταλήγουμε να είμαστε περιφερόμενοι θίασοι εντός των νοσοκομείων και να επαφιόμαστε στην καλή θέληση κάποιου νοσηλευτή ή άλλου εργαζόμενου που διατίθεται να αφιερώσει χρόνο για να μας δείξει βασικά πράγματα. Και εδώ τίθεται το εξής ερωτήμα: Είναι αυτή η κλινική άσκηση που θα μας παρέχει την απαραίτητη μόρφωση και κατάρτιση που χρειάζεται για αυτό το επάγγελμα; Εμείς συνάδελφοι, ερχόμαστε να απαντήσουμε πως όχι. ΑΥΤΗ Η ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ. Η αλήθεια πίσω από την πραγματοποίηση των κλινικών ασκήσεων είναι η εξής: Λόγω των μαζικών απολύσεων σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, καλούμαστε να αναπληρώσουμε τα κενά που δημιουργούνται στα νοσοκομεία χωρίς ασφάλιση και μίσθωση και όχι να αποκτήσουμε ποιοτικές και σαφείς γνώσεις πάνω στο αντικείμενο του μαθήματος της εκάστοτε κλινικής.

 Η στελέχωση του τμήματος μας με κλινικούς εκπαιδευτές είναι ένα πάγιο αίτημα του φοιτητικού μας συλλόγου. Ωστόσο οι εκάστοτε διοικήσεις της σχολής μας, αλλά και άλλοι αρμόδιοι φορείς, αρνούνται να κάνουν κάτι ουσιαστικό για να δοθεί λύση στο ζήτημα αυτό.

 

Γι’ αυτό και πρέπει να πάρουμε στα δικά μας χέρια και να διεκδικήσουμε μια ποιοτική, αναβαθμισμένη και με αξιοπρεπείς όρους κλινική άσκηση!

Να διεκδικήσουμε συλλογικά και μαζικά:

Κλινικοί εκπαιδευτές όχι μόνο για εκπαίδευση σε δεξιότητες αλλά και πρακτική πάνω στη νοσηλευτική κριτική σκέψη  

Οργανωμένη κλινική εκπαίδευση με πρόγραμμα (σε πολλά νοσοκομεία για τη διευκόλυνση των φοιτητών, όχι απλά να μας αφήνουν σ ένα τμήμα, π.χ. στην παθολογία εκπαίδευση σε πληθώρα περαστικών, ΜΕΘ: πέρασμα από εντατικές, μονάδες εμφραγμάτων)

Ασφάλιση υγείας για όλους τους φοιτητές

Ειδική μέριμνα για τους εργαζόμενους φοιτητές

Συλλογικός αγώνας και διεκδίκηση για τις ανάγκες μας συνολικά σε ποιοτική, αναβαθμισμένη μόρφωση και αξιοπρεπή δουλειά ενάντια σε όσους θέλουν να τις υποβαθμίσουν!

ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΜΗΝΩΝ…

Στις 7/2 πραγματοποιήθηκε  Διοικητικό Συμβούλιο  του Φοιτητικού Συλλόγου Νοσηλευτικής σχετικά με τις μετεγγραφές αλλά και για την διώξη του Δημάρχου Πάτρας επειδή αρνήθηκε να παραχωρήσει δημόσιο χώρο στην εγκληματική-φασιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής για να πραγματοποιήσει μια από τις φιέστες της.

Η ΑΝΟΣΗΑ και η ΠΑΣΠ αφού μας έκαναν την τιμή να παρευρεθούν στο Δ.Σ μετά από πολύ καιρό συνεχόμενης αδιαφορίας σχετικά με τα ζητήματα του Φοιτητικού μας Συλλόγου είτε αυτά έχουν να κάνουν με τις μετεγγραφές,είτε με την φοιτητική μέριμνα είτε με την εργασιακή μας προοπτική που συνεχώς τσακίζεται, αρνήθηκαν να πάρουν θέση στο ζήτημα της δίωξης του Δημάρχου από τους φασίστες της ΧΑ,ψηφίζοντας λευκό (!)

Όταν μάλιστα ερώτηθηκαν για ποιό λόγο δεν παίρνουν θέση απέναντι σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα η απάντηση της ΑΝΟΣΗΑ,της πρώτης πολιτικής δύναμης του συλλόγου ήταν πως δεν ήταν ενημερωμένοι,κάτι που αποτελεί μια φθηνή δικαιολογία καθώς αν  ενδιαφέρονταν για τις διαδικασίες και τα προβλήματα του συλλόγου θα φρόντιζαν να ενημερωθούν πιο πριν.

Από την άλλη η ΠΑΣΠ δεν μπήκε καν στον κόπο να αιτιολογήσει την στάση της,κάτι που δεν μας προξενεί ιδιαίτερη έκπληξη αφού είναι η δύναμη που μαζί με την ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αποτελούν στις σχολές τους κύριους εκφραστές της αντιλαικής πολιτικής που εφαρμόζεται στα πανεπιστήμια και έχει φέρει τις σχολές μας σε αυτό το καθεστώς υποχρηματοδότησης.Είναι η δύναμη των πελατειακών σχέσεων με τους καθηγητές εντός των σχολών,των σημειώσεων,που αντιμετωπίζει τους φοιτητές ώς πελάτες που θα της φέρουν στο τέλος ως αντάλλαγμα ψήφους στις εκλογές.

   Εσείς συνάδελφοι πιστεύετε, ότι η στάση της ΠΑΣΠ και ΑΝΟΣΗΑ που είναι  κυριολεκτικά «πουθενά» όχι μόνο σε ΔΣ αλλά και στις Γ.Σ του Συλλόγου μας, δεν είναι προβληματική για την ανασυγκρότηση  του Φ.Σ μας στην βάση των γενικών του συνελεύσεων, στη λήψη αλλά και υλοποίηση των αποφάσεων που το σώμα αποφασίζει;

Εμείς ως ΑΝΕΠΑΦΟΙ-ΕΑΑΚ θεωρούμε ότι όχι μόνο είναι προβληματική, αλλά και βυθίζει όλο και περισσότερο το Φ.Σ μας σε αδράνεια και απαξίωση σχετικά με προβλήματα της σχολής και γενικότερα της κοινωνίας, καθώς δεν παίρνουν θέση σε σοβαρά ζητήματα, σαμποτάρουν τις Γενικές Συνελεύσεις και ασκούν «πολιτική» με μηχανισμούς  (πάρτυ,σημειώσεις) για να μας αποπροσανατολίσουν από τα πραγματικά προβλήματα που βιώνουμε!

ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΟ, ΠΩΣ Ο ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΤΗΜΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ‘Η ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ. ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΕ ΜΟΝΟ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΠΛΕΙΤΤΟΜΕΝΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙΑΣ

   Με βάση τα παραπάνω καλούμε τον κάθε φοιτητή να βγάλλει να συμπεράσματά του για τις παραπάνω δυνάμεις,να τις περιθωριοποιήσει  και να παλέψει μέσα απο την οργάνωσή του στον φοιτητικό μας σύλλογο για τις σύγχρονες ανάγκες μας.

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΜΟΡΦΩΣΗ – ΔΟΥΛΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ