Κλινική άσκηση ή «κλινικός περίπατος»;;

Η εξεταστική μόλις τελείωσε, το εαρινό εξάμηνο άρχισε κι επιστρέψαμε στους «εκπαιδευτικούς» ρυθμούς. Οι κλινικές ασκήσεις για το νέο εξάμηνο ξεκίνησαν…. τα προβλήματα όμως που υπήρχαν και στο προηγούμενο εξάμηνο και στα προηγούμενα έτη γενικότερα καλά κρατούν!

Η υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων γενικότερα και της δικής μας σχολής ειδικότερα, και η αδυναμία παροχής του απαραίτητου για την ποιοτική μας εκπαίδευση στη νοσηλευτική πρακτική υλικοτεχνικού  εξοπλισμού που οδηγεί τους φοιτητές να βάζουν το χέρι στην τσέπη για να ανταπεξέλθουν, συνεχίζεται. Παράλληλα η υποστελέχωση και οι απολύσεις προσωπικού στα νοσοκομεία, η έλλειψη σε κλινικούς εκπαιδευτές επηρεάζουν άμεσα τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η απαραίτητη για την νοσηλευτική μας κατάρτιση, κλινική άσκηση.

Και τι εννοούμε…

Από το 2ο κιόλας έτος που ξεκινάει κάποιος κλινικές ασκήσεις παρατηρεί τον προβληματικό τρόπο με τον οποίο αυτές διεξάγονται κι αναρωτιέται εν τέλει τι ακριβώς μαθαίνουμε από αυτή. Υποστελεχωμένα τμήματα με 3-4 (στην καλύτερη) νοσηλευτές για 30 ασθενείς, εμείς χωρίς κλινικούς εκπαιδευτές, που καταλήγουμε να είμαστε περιφερόμενοι θίασοι εντός των νοσοκομείων και να επαφιόμαστε στην καλή θέληση κάποιου νοσηλευτή ή άλλου εργαζόμενου που διατίθεται να αφιερώσει χρόνο για να μας δείξει κάποια βασικά πράγματα. Και αναρωτιόμαστε…είναι πραγματικά αυτή η κλινική άσκηση και νοσηλευτική εκπαίδευση που θέλουμε να έχουμε;; Είναι πραγματικά ποιοτική, εκπαιδευτική;; Μας παρέχει τα απαραίτητα «εργαλεία» ώστε να αποκτήσουμε τη μόρφωση και κατάρτιση που επιθυμούμε;; Εκπαιδευόμαστε πραγματικά στο αντικείμενο του μαθήματος για το οποίο κάνουμε κλινική ή απλά αναπληρώνουμε τα κενά που δημιουργούνται στα νοσοκομεία λόγω των απολύσεων που είναι αποτέλεσμα των μνημονιακών πολιτικών και της Ε.Ε.;;

Η στελέχωση του τμήματος μας με κλινικούς εκπαιδευτές είναι ένα πάγιο αίτημα του φοιτητικού μας συλλόγου. Ωστόσο οι εκάστοτε διοικήσεις της σχολής μας, αλλά και άλλοι αρμόδιοι φορείς, αρνούνται να κάνουν κάτι ουσιαστικό για να δοθεί λύση στο ζήτημα αυτό. Γι’ αυτό και πρέπει να πάρουμε στα δικά μας χέρια και να διεκδικήσουμε μια ποιοτική, αναβαθμισμένη και με αξιοπρεπείς όρους κλινική άσκηση!

Να διεκδικήσουμε συλλογικά και μαζικά:

  • Κλινικοί εκπαιδευτές όχι μόνο για εκπαίδευση σε δεξιότητες αλλά και πρακτική πάνω στη νοσηλευτική κριτική σκέψη  
  • Οργανωμένη κλινική εκπαίδευση με πρόγραμμα (σε πολλά νοσοκομεία για τη διευκόλυνση των φοιτητών, όχι απλά να μας αφήνουν σ ένα τμήμα, π.χ. στην παθολογία εκπαίδευση σε πληθώρα περαστικών, ΜΕΘ: πέρασμα από εντατικές, μονάδες εμφραγμάτων)
  • Ασφάλιση υγείας για όλους τους φοιτητές
  • Ειδική μέριμνα για τους εργαζόμενους φοιτητές

Συλλογικός αγώνας και διεκδίκηση για τις ανάγκες μας συνολικά σε ποιοτική, αναβαθμισμένη μόρφωση και αξιοπρεπή δουλειά ενάντια σε όσους θέλουν να τις υποβαθμίσουν!

Advertisements

ΛΙΓΑ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ…

Η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος συμπυκνώνει τη βάρβαρη επίθεση του συστήματος στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα του λαού. Έρχεται να προστεθεί στα αντεργατικά μέτρα των προηγούμενων μνημονίων και μεσοπρόθεσμων που επέβαλλαν οι τελευταίες κυβερνήσεις, μαζί κι η σημερινή, μαζί με την Ευρωπαϊκή Ένωση. ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ-ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ, όσο κι αν «τηλεοπτικά» τσακώνονται, τα βρίσκουν απόλυτα.

Κι αυτό γιατί το νέο ασφαλιστικό έχει ξεκάθαρο ταξικό χαρακτήρα. Μαζί με τα προηγούμενα μνημόνια, θωρακίζει το σύστημα για να βγει κερδισμένο από την κρίση του και υποθηκεύει τα εργασιακά δικαιώματα και τη ζωή όλων των επόμενων γενιών!
Γι αυτό κι η κυβέρνηση έχει τις ευλογίες της Ε.Ε. και την πλήρη συναίνεση του ΣΕΒ (σύνδεσμος εφοπλιστών) και των εργοδοτών! Επιδιώκουν να περάσει αναίμακτα από την Ελλάδα για να επιβληθεί σ’ όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε.

Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση δεν αφορά μόνο τους σημερινούς εργαζόμενους ή τους συνταξιούχους, αφορά τις γυναίκες, τα μικρομεσαία στρώματα, τη μικρομεσαία αγροτιά. Αφορά το σύνολο της κοινωνίας και ιδιαίτερα εμάς τη νεολαία!

Δεν σχετίζεται μόνο με τις συντάξεις αλλά συνδέεται με βασικές πλευρές της εργασίας όπως είναι η προστασία από τους επαγγελματικούς κινδύνους και τα εργατικά ατυχήματα, το επίπεδο και τα όρια ασφάλισης, την προστασία των παιδιών και της μητρότητας, τα επιδόματα ασθενείας. Συνδέεται άμεσα με τις υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Υγείας και τη λειτουργία των νοσοκομείων.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΝΕΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΓΙΑ ΕΜΑΣ;;

1) Η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 σημαίνει όχι μόνο εξαντλητική δουλειά μέχρι τα γεράματα. Αλλά και τραγική μείωση των νέων θέσεων εργασίας. Η ανεργία δηλαδή των νέων που ήδη είναι στο 67%, όχι μόνο δε θα μειωθεί, αλλά θα εντείνεται συνεχώς. Με εργαζόμενους μέχρι τα βαθιά γεράματα δεν πρόκειται οι νέοι να βρούμε ποτέ δουλειά.

2) Το κράτος παύει να είναι εγγυητής του συνόλου των συντάξεων και περιορίζεται στην υποχρέωση της εθνικής σύνταξης, δηλαδή 384 € ΜΙΚΤΑ!

3) Η υπόλοιπη σύνταξη αφορά την προσωπική αναλογική εισφορά. Δεδομένων της παγίωσης της ελαστικής εργασίας-υποαπασχόλησης για τους νέους εργαζόμενους, της μαύρης εργασίας, της ανεργίας θα είναι ακατόρθωτο να μαζευτούν τα αναγκαία ένσημα για συνταξιοδότηση. Άρα για να μιλάμε πραγματικά, μας περιμένει: δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα, χωρίς καμία μονιμότητα, πλήρη ανακύκλωση σε 7μηνη δουλειά-ανεργία, για μια σύνταξη κάτω από 300 ευρώ καθαρά.

4) Να σημειωθεί επίσης ότι ο «ευρωπαϊκός» τρόπος για εξάλειψη της ανεργίας είναι τα 5μηνα προγράμματα Voucher που ανακυκλώνουν τους εργαζόμενους, δίνουν ελάχιστα λεφτά στο ΤΕΛΟΣ της 5μήνης εργασίας και δεν κατοχυρώνουν καμία ασφάλιση-κανένα συνταξιοδοτικό ένσημο.

5) Τα ασφαλιστικά ταμεία, που έχουν χτιστεί με τις εισφορές των εργαζομένων, είναι καρπός της εργασίας τους, έχουν ήδη λεηλατηθεί από το μνημονιακό κούρεμα (PSI), το χρηματιστηριακό τζογάρισμα χρόνων από τις κυβερνήσεις και τις φοροδιαφυγές των εισφορών των αφεντικών. Με τη νέα μεταρρύθμιση παγιώνεται η διάλυση των ταμείων και την εξάλειψη όσων αυτά εξασφαλίζουν. Δηλαδή την παροχή υπηρεσιών υγείας, τα φάρμακα, τα επιδόματα (μητρότητας, βαρέων κι ανθυγιεινών κτλ).

6) Μας οδηγούν στο σύστημα της ιδιωτικής ασφάλισης, όπως στις ΗΠΑ. Ένα σύστημα που η προπαγάνδα τους θέλει να μας πείσει ότι είναι δημοκρατικό και ισότιμο. Αντιθέτως η ιδιωτική ασφάλεια στοχεύει στην πλήρη ένταση του ατομικού ανταγωνισμού για την επιβίωση του εργαζόμενου και την εξάρτησή του από τον εργοδότη. Βαθαίνει την κοινωνική ανισότητα και τον κοινωνικό κατακερματισμό.

Η κοινωνική ασφάλιση, η υγεία, η στέγαση, η παιδεία είναι αδιαπραγμάτευτα δημόσια αγαθά που δε χαρίστηκαν από κανέναν. Κατακτήθηκαν μέσα από μεγάλους εργατικούς αγώνες. ‘’Πληρώνονται’’ από την εργασία των εργαζομένων και τη φορολογία του λαού.

Δε τα ξεπουλάμε για κανέναν και για τίποτα!

ΔΕ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ! ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΠΡΟΜΕΤΩΠΙΔΑ ΤΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΚΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ Ε.Ε. ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ! 

ΟΥΤΕ ΣΚΕΨΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ.

Δημόσια, κοινωνική ασφάλιση, πρόνοια και δωρεάν υγεία. Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας ή στα 60 έτη ηλικίας (55 για τις γυναίκες) Σταδιακή κατάργηση της εργατικής ασφαλιστικής εισφοράς. Αύξηση των εργοδοτικών εισφορών.
• Φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου.
• Καμία περικοπή στα φάρμακα και τις δαπάνες. Δωρεάν φάρμακα.
• Κατάργηση της ελαστικής, επισφαλούς ανεργίας και κάθε διάκρισης σε βάρος της νεολαίας και των γυναικών, σταθερή και ασφαλής εργασία.
• Το διάστημα ανεργίας να μετρά στα χρόνια ασφάλισης. Επίδομα ανεργίας για όλους για όλο το χρόνο ανεργίας.
• Μείωση των ορών εργασίας, χωρίς μείωση των αποδοχών, για να ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας.
• Αξιοπρεπείς μισθοί-συντάξεις-επιδόματα.
• Κατάργηση όλων των μνημονίων.
Οι σύγχρονες ανάγκες μας πάνω κι ενάντια από το χρέος, την Ευρωπαϊκή ένωση, το ευρώ, το ΔΝΤ, τις τράπεζες. Ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής.

Αυτόν τον αγώνα δε μπορούν ούτε θέλουν να τον σηκώσουν οι ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που ήδη έχουν δώσει τα διαπιστευτήρια τους στην κυβερνητική πολιτική και την ΕΕ. Χαρακτηριστική κι η στάση του με την στράτευση τους με το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα. Δεν εκπροσωπούν σε καμία περίπτωση τα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων.

Ούτε χωρούν όμως κομματικοί διαχωρισμοί του κοινού αγώνα των εργαζομένων και της νεολαίας. Στην σύγκρουση με το ασφαλιστικό νεοφιλελεύθερο τερατούργημα περισσεύουν τα κομματικά μαγαζάκια κι αναίτιες διασπάσεις και φοβικότητες, όπως φανερώνει αρκετές φορές η δράση του ΠΑΜΕ.

Αναγκαία η πλατιά συσπείρωση των εργαζομένων και της νεολαίας. Δημοκρατικός, ενιαίος και πανελλαδικός συντονισμός των εργατικών σωματείων, των φοιτητικών συλλόγων, των εργατικών συλλογικοτήτων, των μικροαγροτών.

Μέτωπο αντιπαράθεσης, σύγκρουσης κι ανατροπής μέχρι τέλους!

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΧΟΛΗ ΤΙ;

Η εφαρμογή των μνημονίων και των νέων αντιλαϊκών μέτρων που υπέγραψε και ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελούν μια νέα επίθεση για την εργασιακή προοπτική των φοιτητών και ευρύτερα της νεολαίας. Τα τελευταία χρόνια η παιδεία, η υγεία και τα εργασιακά δικαιώματα θυσιάζονται στο βωμό του χρέους και της Ε.Ε. Κυβερνήσεις-Ε.Ε-μνημόνια προσπαθούν να φορτώσουν την κρίση στις πλάτες μας, προορίζοντας για τους φοιτητές ένα μέλλον ανεργίας-μισοδουλείας-μετανάστευσης.

Τα τελευταία χρόνια η υγεία βρίσκεται στην εντατική! Νοσοκομεία κλείνουν ενώ άλλα συγχωνεύονται καθώς δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος λειτουργίας. Τα νοσοκομεία πάλι που καταφέρνουν και λειτουργούν είναι υποστελεχωμένα καθώς έχουν σοβαρές ελλείψεις σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και από υλικά πρώτης ανάγκης. Σε κάποιες κλινικές κλείνουν οι μονάδες εντατικής θεραπείας καθώς δεν μπορούν να λειτουργήσουν με το λιγοστό προσωπικό που έχουν. Από την άλλη οι ελάχιστοι νοσηλευτές που εργάζονται οδηγούνται στην εξουθένωση καθώς κάνουν την μία βάρδια μετά την άλλη και χωρίς να αμείβονται όπως θα έπρεπε για τις υπηρεσίες που παρέχουν.

Ποιο είναι το εργασιακό μέλλον για έναν απόφοιτο του τμήματος μας;

Μολονότι τα κενά στα νοσοκομεία είναι πάρα πολλά κι η ανάγκη για την κάλυψη τους απο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό εξίσου μεγάλη, οι προσλήψεις νοσηλευτικού προσωπικού έχουν παγώσει, ενώ όσες προσλήψεις γίνονται είναι με την μορφή 5μηνων προγραμμάτων voucher χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα και καμία ασφάλιση. Αυτό είναι το μέλλον που μας ετοιμάζει η Ε.Ε και τα μνημόνια της. Βγαίνοντας από το πανεπιστήμιο δηλαδή θα αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε για 400 ευρώ σε 5μηνα προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας, voucher , ενώ μετά την λήξη των προγραμμάτων θα πετιόμαστε πάλι στις ουρές του ΟΑΕΔ για ένα επίδομα πείνας. Και για όσους δεν θέλουν αυτό το μέλλον η μόνη λύση που τους απομένει είναι η μετανάστευση καθώς πολλές χώρες περιμένουν φθηνό εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό.

Η υγεία είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό για όλους και όχι εμπόρευμα για λίγους. Όσο θα συνεχίζουν να πουλάνε την παιδεία και την υγεία τόσο θα συνεχίζουν να πουλάνε το μέλλον κι την ανάγκη μας να εργαστούμε και να ζήσουμε αξιοπρεπώς. Γι αυτό θα πρέπει όλοι μαζί φοιτητές και εργαζόμενοι να υπερασπιστούμε το μέλλον μας κι τα δικαιώματα μας.

Φοιτητές κι εργαζόμενοι μέσα από τους συλλόγους και τα σωματεία μας σε κοινό ενιαίο συντονισμό να παλέψουμε τώρα για μόνιμη και σταθερή δουλειά, νέες θέσεις εργασίας! Λιγότερη δουλειά-δουλειά για όλους με δικαιώματα! Αναβαθμισμένο σύγχρονο ποιοτικό δημόσιο και δωρεάν σύστημα υγείας για όλους. Όχι στην επιχειρηματική λειτουργία των νοσοκομείων.

Ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση για όλους ενάντια στην πολυδιάσπαση και τον κατακερματισμό του επαγγέλματός μας.

Ρήξη με τις πολιτικές ΕΕ-κυβερνήσεων-κεφαλαίου!
ΥΓΕΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΛΑΟ!
ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΕΣΗΣ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΑΑΚ ΥΓΕΙΑΣ 10/11: Ebola, ο ιός των φτωχών

10348451_1557785694440560_924893581413971266_n

Ένα θέμα που έρχεται ψηλά στη λίστα των δελτίων ειδήσεων, που κινητοποιεί σύσσωμους κρατικούς μηχανισμούς του προηγμένου κόσμου, που έγινε μείζον θέμα στην πολιτισμένη Δύση όταν ήταν πια αργά για τους «μη πολιτισμένους»: ο ιός Ebola έρχεται, πλέον, και σε Βόρεια Αμερική και Ευρώπη, για να ταράξει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, πολλοί εκ των οποίων αγνοούσαν πόσες είχε αφαιρέσει στο σημείο εκκίνησής του στις χώρες της Δυτικής Αφρικής. Η επιδημία του αιμορραγικού πυρετού βρίσκει απροετοίμαστη την παγκόσμια ιατρική κοινότητα, χωρίς αποτελεσματικά όπλα εναντίον του ιού, απροετοίμαστη και τη φαρμακοβιομηχανία σε μια εποχή που η επιστήμη φέρνει στο φως νέα μοριακά μονοπάτια και ανοίγει δρόμους για επεμβάσεις στα πιο σκοτεινά σημεία του DNA.

Πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι διερωτώνται πώς σε μια εποχή μεγάλης επιστημονικής και τεχνολογικής ανάπτυξης δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα κάποια στοιχειώδης θεραπεία ή πρόληψη για έναν ιό που είναι γνωστός από το 1976 και έχει δώσει 3 φορές επιδημίες ανάλογες της σημερινής.

Εμείς, ορμώμενοι από αυτές τις προβληματικές, σας καλούμε να συζητήσουμε για τις συνέπειες της προσβολής από τον ιό στον άνθρωπο αλλά και τις συνέπειες της πολιτικής κέρδους των πολυεθνικών του φαρμάκου στην παγκόσμια υγεία, για τα μέτρα που ακολούθησαν σε Ισπανία, Η.Π.Α. και Καναδά για τον περιορισμό των ελάχιστων εκεί κρουσμάτων αλλά και για εκείνα που δεν μπορούσαν να ληφθούν στη Σιέρρα Λεόνε και τη Γουϊνέα, για υψηλής ασφαλείας στολές προστασίας, υψηλής ετοιμότητας μονάδες υποδοχής κρουσμάτων αλλά και υψηλής ιατρικής ηθικής διακρίσεις ασθενειών σε κερδοφόρες και μη κερδοφόρες και για άλλα πολλά αντιφατικά.

ΑΝΕΠΑΦΟΙ ΕΑΑΚ
ΑΡΙΣ ΕΑΑΚ
ΠΑΦ ΕΑΑΚ
ΡΑΤ ΕΑΑΚ