Ανακοίνωση της ΕΑΑΚ για τις διαγραφές φοιτητών

Ανακοίνωση της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης (ΕΑΑΚ) στα ΑΕΙ-ΤΕΙ για τις διαγραφές φοιτητών

«Το καλοκαίρι σιγά-σιγά τελειώνει. Όμως για την κυβέρνηση είναι σαν να μην έφτασε ποτέ, αφού δεν δίστασε να εντείνει την επίθεσή της προς το λαό και τους εργαζόμενους, με την ψήφιση νέων αντιλαϊκών μέτρων! Σειρά μέσα στον Αύγουστο πήρε και το υπουργείο Παιδείας, με τις απειλές του ότι θα διαγράψει τους φοιτητές, που «περισσεύουν», από τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ.

Φυσικά, αυτό το μέτρο δεν έρχεται από μόνο του, αλλά εντάσσεται μέσα στη συνολικότερη προσπάθεια της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που προσπαθούν να υλοποιήσουν τα τελευταία χρόνια, το νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, το σχέδιο Αθηνά και στην πιο πρόσφατη φάση την απόλυση διοικητικών υπαλλήλων και τη συγκρότηση νέων Οργανισμών σε ΑΕΙ-ΤΕΙ.

Πρόπερσι μας είπαν για τον «εξορθολογισμό του ακαδημαϊκού χάρτη», πέρυσι μας είπαν για τους υπεράριθμους εργαζόμενους, τώρα ακούμε για «λιμνάζοντες» φοιτητές που επιβαρύνουν τις σχολές μας, πιο παλιά μας έλεγαν ότι είναι παρωχημένο και δεν υπάρχει στα υπόλοιπα «αναπτυγμένα ευρωπαϊκά κράτη» να παίρνουμε δωρεάν συγγράμματα και να έχουμε δωρεάν σίτιση.

Όμως, η πραγματικότητα δεν είναι αυτό που πλασάρουν τα δελτία των 8. Όπου βγήκαν εργαζόμενοι σε διαθεσιμότητα διαλύθηκαν οι υπηρεσίες του πανεπιστημίου, όταν εφαρμόστηκε ο «εκσυγχρονιστικός» νόμος Γιαννάκου βρεθήκαμε με ένα βιβλίο ανά μάθημα και με όλο και μεγαλύτερη εισβολή του ιδιωτικού παράγοντα στην φοιτητική μας καθημερινότητα.

Τώρα ξεκινάνε με τους πιο παλιούς φοιτητές, με πάσης φύσεως ιδεολογήματα για άχρηστους και τεμπέληδες νέους για να βρουν πάτημα και να μιλήσουν για διαγραφές ώστε να διαμορφώσουν ένα πλήρως ανταγωνιστικό και αποστειρωμένο περιβάλλον, ώστε να μπει έπειτα σε πλήρη εφαρμογή ο νόμος του ν+2 και να μας πετάνε κατά δεκάδες χιλιάδες εκτός σχολών, ώστε να ξεμπερδεύουν μια και καλή με όσους τολμάνε να ονειρεύονται σπουδές μέσα στο μεσαίωνα της κοινωνίας της κρίσης, με όσους αγωνίζονται, με όσους παλεύουν για δημόσια-δωρεάν εκπαίδευση και ζωή με αξιοπρέπεια.

Ξέρουμε πλέον καλά ότι τίποτα καλό δεν μπορεί να έρθει από την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση ούτε για τους φοιτητές και τους εργαζόμενους μες τις σχολές, αλλά ούτε για την πλειοψηφία της κοινωνίας που τσακίζεται από την φτώχεια και την λιτότητα. Ξέρουμε επίσης τι φέρνει η αναδιάρθρωση. Φέρνει ένα πανεπιστήμιο απόλυτα προσαρμοσμένο στις κατευθύνσεις της κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των μνημονίων, πλήρως ευθυγραμμισμένο με το νέο μοντέλου εργαζόμενου στον καιρό της κρίσης. Έναν εργαζόμενο εντατικοποιημένο, πειθήνιο, χωρίς συλλογικές αναπαραστάσεις και διεκδικήσεις, χωρίς στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, έτοιμο να αποδεχθεί τον μισθό-χαρτζιλίκι και την ανασφάλιστη δουλειά.

Σε αυτό θα βρίσκουν ολοένα και περισσότερο χώρο ιδιωτικές εταιρίες, οι οποίοι έχοντας πλέον την δυνατότητα αγοράς εδρών, θα παράγουν κατά παραγγελία έρευνα, ενώ με την μορφή εργολάβων θα εμπορεύονται τις στοιχειώδεις φοιτητικές παροχές και τη μέριμνα. Ένα τέτοιο πανεπιστήμιο θέλει ένα τρομοκρατημένο φοιτητικό κίνημα και φοιτητές προσηλωμένους στους εντατικούς ρυθμούς σπουδών που δεν θα τολμούν να σηκώσουν κεφάλι, που δεν θα μπορούν να διεκδικούν συλλογικά μέσα από τους φοιτητικούς τους συλλόγους. Η μαζική πρόσβαση -ακόμα και για τα πιο φτωχά στρώματα- στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που κέρδισαν μακροχρόνιοι νικηφόροι αγώνες του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας μπαίνει πιο ξεκάθαρα από ποτέ στο στόχαστρο.

Σε όλα αυτά βάζουν το χεράκι τους οι διαγραφές. Το μέτωπο αυτό αφορά όλους τους φοιτητές, και όποια μορφή και αν έχουν οι πρώτες διαγραφές, θα σημάνουν την προετοιμασία των όρων για να πλήξει όλους τους φοιτητές και φυσικά για την καθιέρωση των διαγραφών στα ν+2 χρόνια. Θα αποκλείσουν από τις πύλες των Πανεπιστημίων και των Τεχνολογικών Ιδρυμάτων όλους τους φοιτητές που δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν στους εντατικοποιημένους ρυθμούς σπουδών ή στο κόστος διαβίωσης.

Θα αποκλείσουν πρώτα και κύρια αυτούς που προέρχονται από πληττόμενες λαϊκές οικογένειες για τους οποίους το νοίκι, το ρεύμα, το φαγητό έξω από τη λέσχη αποτελεί ασήκωτο βάρος. Θα αποκλείσουν τους φοιτητές που αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα με την φοίτηση τους είτε συμπληρωματικά προς το οικογενειακό εισόδημα, είτε για την οικονομική τους επιβίωση. Θα μας οδηγήσουν να παρατάμε τις σπουδές μας για να πάρουμε ένα πτυχίο-διαβατήριο για την ανεργία στα δύο ή τρία χρόνια. Θα μας χρεώσουν στην καλύτερη των περιπτώσεων με «φοιτητικά δάνεια» για αγαθά και υπηρεσίες που χρόνια τώρα πληρώνουμε και μας ανήκουν.

Θα φροντίζουν ώστε να μην αγωνιζόμαστε για τις σπουδές μας και το μέλλον μας υπό το φόβο του να βρεθούμε εκτός σχολών από τη μια στιγμή στην άλλη. Μας είπαν ήδη έμμεσα, με το διαφημιστικό χιουμοριστικό τους σποτάκι, πως είναι παράλογο να σπουδάζουμε όλοι, δεν είναι στη φύση του ανθρώπου. Ο αιώνιος φοιτητής στα μάτια του υπουργείου είναι ο φοιτητής που διαβαίνοντας τις πύλες του Πανεπιστημίου δεν βρήκε μόνο εργαστήρια και μαθήματα, βρήκε συλλογικές ψηφίδες αντίστασης, βρήκε ένα εργαστήρι κοινωνικοπολιτικής και ιδεολογικής αναζήτησης, βρήκε και άλλη χρησιμότητα στα αμφιθέατρα, τα αμφιθέατρα των μεγάλων, νικηφόρων φοιτητικών αγώνων. Αυτούς τους φοιτητές θέλει να «πειθαρχήσει» το υπουργείο, σήμερα πιο πολύ από ποτέ.

Ας δούμε όμως και το βασικό επιχείρημα που προβάλλουν το υπουργείο και τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης:

Είναι τερατώδες ψέμα να μιλάει κανείς για «το κόστος των αιώνιων»! Μιλάμε για ένα κομμάτι των φοιτητών που δεν κοστίζει απολύτως τίποτα στο πανεπιστήμιο αφού δεν έχει κανένα δικαίωμα, ούτε καν το μειωμένο εισιτήριο από τα πάσο και είναι το πλέον πληττόμενο αφού συνήθως εργάζεται για να τα βγάλει πέρα, σπουδάζει μακριά από το σπίτι του. Ταυτόχρονα, το μεγαλύτερο κομμάτι αυτών των «τεμπέληδων» είναι, όλως τυχαίως, μαζεμένο σε σχολές που οργιάζει η καθηγητική αυθαιρεσία. Όταν σε σχολές όπως το Φυσικό Αθήνας, ο μέσος χρόνος αποφοίτησης υπερβαίνει τα 7 χρόνια και τα μαζικά κοψίματα στις εξεταστικές είναι ο κανόνας, δεν θα δεχθούμε κανένας να μας κουνάει το δάχτυλο και να λέει ότι το πρόβλημα είναι «οι αιώνιοι».

Αυτοί που περισσεύουν είναι το υπουργείο, η κυβέρνηση και η ΕΕ, που μέσα από τα αντεργατικά μέτρα τους προσπαθούν να βγάλουν κερδισμένο απ’ την κρίση τους το κεφάλαιο, που υπηρετούν, και χαμένους τους εργαζόμενους και τη νεολαία, οι οποίοι θα ζουν σε ένα σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα! Αυτοί που περισσεύουν στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ είναι η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και οι φορείς της, που δημιουργούν ένα πανεπιστήμιο, που θα λειτουργεί με κριτήριο τα κέρδη των επιχειρήσεων και όχι τις ανάγκες των πληττόμενων φοιτητών και της κοινωνίας!

Αυτοί που περισσεύουν είναι οι εργολαβίες στα ΑΕΙ-ΤΕΙ που στρώνουν το έδαφος για το προτεινόμενο εργασιακό μοντέλο στην «εποχή της κρίσης» που θα μας υποχρεώνουν σε απλήρωτη εργασία-πρακτική άσκηση και έχουν εργαζόμενους σύγχρονους σκλάβους, τους οποίους πετάνε στο δρόμο, όποτε θέλουν, όπως έκαναν με τις καθαρίστριες στο ΕΚΠΑ. Αυτοί που περισσεύουν είναι τα Όργανα Διοίκησης και οι πρυτάνεις, που χέρι-χέρι με την κυβέρνηση βοηθούν να εφαρμοστεί η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τις πραξικοπηματικές αποφάσεις της Συγκλήτου για συγκρότηση Οργανισμού στο ΕΚΠΑ! Αυτοί που περισσεύουν είναι όλοι αυτοί, που προσπαθούν να μας στερήσουν το δικαίωμά μας στις δωρεάν σπουδές και την αξιοπρεπή εργασία.

Δεν θα κάνουμε τη χάρη στο υπουργείο και την κυβέρνηση να στραφούμε στον κανιβαλισμό και στην αδιέξοδη προσπάθεια να φάμε το διπλανό μας. Δεν θα αφήσουμε να μας διαχωρίσουν σε ενεργούς-ανενεργούς-αιώνιους-λιμνάζοντες και ότι άλλη αηδία σκεφτούν. Η ΕΑΑΚ καλεί κάθε φοιτητή να οργανωθεί μέσα από το φοιτητικό του σύλλογο, μέσα από γενικές συνελεύσεις να μπει μπροστά στον αγώνα για δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους, για να σταματήσει μια για πάντα κάθε σκέψη για διαγραφή φοιτητών.

Πρώτη κρίσιμη στιγμή είναι η 31 Αυγούστου που το υπουργείο θα επιχειρήσει να διαγράψει 180.000 φοιτητές. Δεν θα βρουν όμως ούτε ένα διοικητικό μες τις σχολές για να εκτελέσει τις εντολές τους, δεν θα βρουν φοιτητικούς συλλόγους να δείξουν ανοχή στη λαίλαπα τους! Σε αυτή τη μάχη θα βαδίσουμε μαζί με τους εργαζόμενους εντός και εκτός σχολών που παλεύουν ενάντια στις απολύσεις και τις νέες ελαστικές εργασιακές σχέσεις, ενάντια στα μέτρα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

Αλλά η πρόσβαση στη δημόσια παιδεία πρόκειται για υπόθεση της κοινωνικής πλειοψηφίας που είδε τα παιδιά της να χαντακώνονται από το «Νέο Λύκειο» και το υπουργείο Παιδείας να τους προτείνει για λύση την απλήρωτη εργασία από 15 χρονών.

Ήρθε η ώρα το φοιτητικό κίνημα και η νεολαία ευρύτερα, να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Μέσα από μαζικούς, ενεργούς, μαχητικούς φοιτητικούς συλλόγους να επιβάλλουμε τις δημοκρατικές αποφάσεις μας κόντρα στη «νομιμότητα» της κυβέρνησης και του υπουργείου. Ήδη από τώρα πρέπει να διασφαλιστεί ότι ανά ίδρυμα όλοι οι φοιτητές θα δώσουν εξεταστική και ότι δεν θα δοθούν διαπιστωτικές πράξεις διαγραφής φοιτητών από τα ιδρύματα, ο αγώνας και οι κινητοποιήσεις του φοιτητικού κινήματος δεν θα περιμένουν το τέλος των εξεταστικών. Με όπλα τις μαζικές, διεκδικητικές και νικηφόρες Γενικές Συνελεύσεις, να ξαναπιάσουμε το νήμα των μεγάλων φοιτητικών και νεολαιίστικων αγώνων, να εμποδίσουμε οποιαδήποτε προσπάθεια διαγραφής φοιτητών, να πάρουμε τις σπουδές και τις ζωές μας στα χέρια μας!

Μας λένε ότι αποτύχαμε σαν μαθητές, σαν φοιτητές, δεν είμαστε αποδοτικοί εργαζόμενοι, δεν προσφέρουμε στα μεγάλα σχέδια ανάπτυξης.

Εμείς θα πούμε ξεκάθαρα: Δεν είμαστε η γενιά των αποτυχημένων και των διαγραμμένων. Είμαστε αυτοί που θα σας αλλάξουν τα φώτα!

…και αν αμφιβάλλει κανείς, ο Σεπτέμβρης είναι πολύ κοντά.»

ΕΑΑΚ ΑΕΙ-ΤΕΙ, Αύγουστος 2014

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ-ΑΕ!

   Η διάλυση του δημόσιου πανεπιστημίου συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό. Μετά τις διαθεσιμότητες-απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων που έφτασαν τις σχολές μας να λειτουργούν με 2 και 3 εργαζόμενους, τις απολύσεις των φυλάκων, έρχονται τώρα να πεταχτούν έξω από τις δουλειές του ΟΛΕΣ οι καθαρίστριες του ΕΚΠΑ, το πιο εκμεταλλευόμενο κομμάτι εντός του πανεπιστημίου (δεν είναι λίγα τα παραδείγματα άλλωστε που έμεναν απλήρωτες για μήνες, παρά τους πενιχρούς μισθούς τους).
Τη Δευτέρα 23/06 οι ιδιωτικές εταιρίες καθαρισμού που κερδοσκοπούσαν τόσο καιρό στο κατ’ επίφαση πλέον «δημόσιο» πανεπιστήμιο, απέλυσαν όλες τις εργαζόμενες. Σ΄ αυτήν την κατάσταση η διοίκηση του ΕΚΠΑ απάντησε, όπως ακριβώς περιμέναμε για το σκυλάκι του υπουργείου:
Καλεί τις καθαρίστριες να συνάψουν η καθεμιά τους ατομική σύμβαση εργασίας με το πανεπιστήμιο με τους εξής τραγικούς όρους εργασίας:
• Δουλειά για 2 ευρώ την ώρα
• Δουλειά 2 ώρες την ημέρα με κυλιόμενο ωράριο (πλήρη δηλαδή καταπάτηση της 8ωρης 5μερης εργασίας)
• Μια εργαζόμενη καθαρίστρια που θα δουλεύει κάθε μέρα θα πρέπει να καθαρίζει ένα ολόκληρο κτήριο του πανεπιστημίου.
Έχουμε και λέμε… νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, οι διαθεσιμότητες των διοικητικών, οι απολύσεις των καθαριστριών, οι εσωτερικοί οργανισμοί (τα νέα καταστατικά των ιδρυμάτων). Το παζλ που συντίθεται αντικατοπτρίζει ξεκάθαρα το πανεπιστήμιο που μας ετοιμάζουν!
Ένα πανεπιστήμιο πεδίο κερδοφορίας για τους ιδιώτες, εργασιακό κάτεργο για τους εργαζόμενους (είτε είναι υπάλληλοι του πανεπιστημίου είτε εργολάβων) και ένα συνεχές κυνήγι λειψών γνώσεων και πτυχίων- εισιτήριων για την ανεργία για τους φοιτητές.
Από τη μία διαλύουν το όποιο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα είχε το πανεπιστήμιο. Οι φοιτητές καλούμαστε να βάλουμε το χέρι ακόμα πιο βαθιά στη τσέπη, να πληρώσουμε για σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, ακόμα και δίδακτρα. Κι από την άλλη ανοίγονται διάπλατα οι πόρτες στις ιδιωτικές εταιρίες.
Εργολάβοι στη σίτιση, στη στέγαση, στη φύλαξη, στις γραμματείες. Οι εργαζόμενοι να δουλεύουν με όρους ελαστικής εργασίας, χωρίς καμία μονιμότητα και τρισάθλιους μισθούς. Πολυεθνικές αποκτούν πλέον τη δυνατότητα κι επίσημα να ρίχνουν λεφτά στις σχολές μας, να νοικιάζουν εργαστηριακούς εξοπλισμούς, ν’ αγοράζουν ακαδημαϊκές έδρες. Κι όλα αυτά για να μπορούν να κερδοφορούν πάνω στην έρευνα, να την κατευθύνουν για τα δικά τους συμφέροντα, να καθορίζουν τα προγράμματα σπουδών μας.
Κι εμείς οι φοιτητές να μπούμε σ’ ένα συνεχές κυνήγι πιστωτικών μονάδων, να πληρώνουμε όλο και πιο πολλά για να μπορούμε να συνεχίζουμε να σπουδάζουμε. Να πάρουμε μόρφωση με το σταγονόμετρο, τυποποιημένη «γνώση», να βγούμε απόφοιτοι υπερεξειδικευμένοι, χωρίς συνολική εποπτεία του επιστημονικού αντικειμένου, χωρίς τη δυνατότητα κριτικής σκέψης για την εργασία μας. Απόφοιτοι, γαλουχημένοι στο ιδεολόγημα του ατομικού δρόμου, του «ο σώζων εαυτόν σωθήτω!», υποταγμένοι, χωρίς εμπειρίες συλλογικής οργάνωσης και πάλης.Να γίνουμε εργαζόμενοι-εύκολη λεία για τους εργοδότες. Δουλειά για 400 ευρώ χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα και μετά πάλι πίσω στην ανεργία.

Αυτές τις τομές θα ‘ρθει να επισφραγίσει κι ο εσωτερικός κανονισμός των ιδρυμάτων.

Απέναντι σ’ όλα αυτά η απάντηση μας πρέπει να είναι ξεκάθαρη:

Η ΓΕΝΙΑ ΜΑΣ ΔΕ ΘΑ ΣΚΥΨΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΙ ΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΤΟΥΣ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ!

ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΕ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΣΙΤΙΣΗ, ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ.

ΜΟΡΦΩΣΗ ΚΙ ΕΡΕΥΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ!

ΚΑΜΙΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΛΥΘΕΙ.

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ- ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΜΑΣ.

ΕΞΩ ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΜΑΣ.

ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ.

ΑΥΤΟΙ ΧΤΙΖΟΥΝ ΤΟ ΝΕΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΑΣ, ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΚΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ;;

Μπαίνουμε στην τελευταία ευθεία πριν την εξεταστική, τελειώνει σιγά σιγά το εξάμηνο, όλα κυλούν ήρεμα… Είναι όμως αυτή η αλήθεια;; Μάλλον όχι! Η πραγματικότητα είναι πως αυτή η ομαλότητα που δήθεν επικρατεί στις σχολές μας είναι τόσο ψεύτικη όσο κι η «έξοδος στις αγορές» για την ελληνική οικονομία! Τα πανεπιστήμια δεν έπαψαν στιγμή να βρίσκονται στο επίκεντρο της βάρβαρης πολιτικής κυβέρνησης κι ΕΕ που σαρώνουν τις ζωές της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Πιο συγκεκριμένα: Αυτήν την περίοδο αποφασίζεται ο εσωτερικός κανονισμός του ΕΚΠΑ, δηλαδή το καταστατικό λειτουργίας του ιδρύματος που κατοχυρώνει και επίσημα όλες τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Μιλάμε:
• για αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών με τη διάσπαση σε τρεις κύκλους σπουδών: προπτυχιακής φοίτησης (3ετούς), μεταπτυχιακής (2ετούς) και διδακτορικών σπουδών με ενδιάμεσες εξετάσεις. Στον πρώτο κύκλο θα παρέχονται γενικές και σκόρπιες γνώσεις που δεν θα κατοχυρώνουν καμία εργασιακή προοπτική. Δεν αποκλείονται τα δίδακτρα στον πρώτο κύκλο, ενώ για το δεύτερο (θεωρείται μεταπτυχιακός) είναι δεδομένα. Για δωρεάν συγγράμματα δε γίνεται ούτε λόγος…
• για άμεση σύνδεση του πανεπιστημίου με επιχειρήσεις. Από τη μία οι εργολαβίες μέσα στις σχολές εξαπλώνονται. Όχι μόνο η σίτιση, η στέγαση, η φύλαξη, η καθαριότητα αλλά κι οι γραμματείες δίνονται σε εργολάβους που θα υπερεκμεταλλέυονται εργαζόμενους για 400ευρώ. Εδώ έρχονται και δένουν οι απολύσεις των φυλάκων και του μόνιμου διοικητικού προσωπικού. Από την άλλη το πανεπιστήμιο ανοίγει κανονικά τις πόρτες του στις εταιρίες που μπορούν πλέον να αγοράζουν ακαδημαϊκές έδρες, να νοικιάζουν εργαστηριακό εξοπλισμό, να κερδοφορούν πάνω στην έρευνα. Να διαμορφώνουν το πρόγραμμα σπουδών με γνώμονα τα κέρδη τουςκαι με σκοπό την άντληση αναλώσιμων εργαζομένων κομμένων και ραμμένων στα μέτρα τους, με κατακερματισμένη γνώση απολύτως προσανατολισμένη στις ανάγκες της αγοράς! Αυτό σημαίνει πως περιστατικά όπως αυτά που είδαμε με τις 3 έδρες που εξαγόρασε η ΔΕΗ ή με τα επιμορφωτικά μαθήματα εταιρειών στις σχολές (oralB στην οδοντιατρική, vodafone στην Πάντειο) γίνονται κομμάτι της ημερήσιας διάταξης.

Βήμα το βήμα χτίζεται το νέο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο. Στα συντρίμμια της δημόσιας δωρεάν παιδείας (επιβολή διδάκτρων, πλήρης διάλυση της φοιτητικής μέριμνας: εστίες, σίτιση, συγγράμματα), τα ιδρύματα μας παραδίδονται στους επιχειρηματικούς κύκλους τα γνωστικά αντικείμενα κατακερματίζονται σε πακέτα δεξιοτήτων. Μιλάμε για ένα πανεπιστήμιο που θα χωράει λιγότερους φοιτητές, θα μας καλεί να πληρώνουμε για τις σπουδές μας, θα έχει χάσει τον όποιο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα που οι αγώνες μας είχαν κατακτήσει. Ένα πανεπιστήμιο που θα εκχωρεί πλευρές της λειτουργίας του και της έρευνας στις εταιρίες και τους εργολάβους. Ένα πανεπιστήμιο που θα παράγει γνώσεις κι έρευνα για τα συμφέροντα των επιχειρηματιών κι όχι των κοινωνικών αναγκών, όπου θα βγαίνουμε απόφοιτοι «καταρτισμένοι κι εξειδικευμένοι» με μόρφωση με το σταγονόμετρο, χωρίς ολοκληρωμένη εποπτεία του αντικειμένου μας. Ένα αυταρχικό πανεπιστήμιο που δε θα χωρά καμία συλλογική διαδικασία και διεκδίκηση. Θα επενδύει στο φόβο της διαγραφής, στην εντατικοποίηση των σπουδών, στα ιδεολογήματα του ατομικού δρόμου για να βγαίνουμε απόφοιτοι υποταγμένοι, χωρίς εμπειρίες συλλογικής οργάνωσης και πάλης.

Εμείς θα τους απαντήσουμε;; Θα κλείσουμε τα μάτια στο παρόν και το μέλλον που μας επιβάλλουν;; Ή θα σηκώσουμε κεφάλι;;

Να πάμε στην «ομαλότητα» και τη «σταθεροποίηση» τους κόντρα!

Ο φοιτητικός μας σύλλογος και συνολικά το φοιτητικό κίνημα να πάρει θέση ενάντια στην καταστροφή του πανεπιστημίου, των σπουδών και των ζωών μας! Να περάσουμε στην αντεπίθεση! Να ορθώσουμε το ανάστημά μας σε Συμβούλια Ιδρύματος, Υπουργεία, Κυβερνήσεις και Τρόικες, να τους θυμίσουμε ότι εμείς οι φοιτητές και οι νέοι δεν υποτασσόμαστε σε νόμους και κανονισμούς που τους χαντακώνουν τη ζωή και το μέλλον.

o Τα πανεπιστήμιά μας θα παραμείνουν ανοιχτά για να σπουδάζει όλη η νεολαία. Θα κλείσουμε τις πόρτες στις πολυεθνικές που θέλουν να μετατρέψουν τις σχολές μας σε κάστρα επιχειρηματικής δραστηριότητας για να βγάζουν λεφτά οι λίγοι!

o Μπλοκάρουμε οποιαδήποτε εφαρμογή των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων μέσα στις σχολές μας! Οι εσωτερικοί κανονισμοί να μείνουν στα χαρτιά!

o Παλεύουμε και διεκδικούμε τώρα δημόσια και δωρεάν παιδεία με φοιτητικές παροχές για όλους. Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση δημόσια και δωρεάν για όλους. Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο. Καμία διαγραφή φοιτητή! Κανένας να μη πεταχτεί έξω από τις σπουδές του! Μέριμνα που να εξασφαλίζει ότι κανένας δε θα πληρώσει ούτε ένα ευρώ παραπάνω για σίτιση, συγγράμματα και αναλώσιμα. Μόρφωση κι έρευνα που θα υπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες!

o Να σπάσουμε το κλίμα ηττοπάθειας κι απλής διαμαρτυρίας που υπάρχει μέσα στις σχολές. Να επανακαθορίσουμε το συλλογικό. Χρειάζεται διάρκεια, αποφασιστικότητα, μαχητικότητα. Χρειάζονται ζωντανοί φοιτητικοί σύλλογοι, μαζικές συνελεύσεις, αγώνες με χαρακτηριστικά επιβολής, φοιτητικό κίνημα με συντονισμό των φοιτητικών συλλόγων στη βάση των γενικών τους συνελεύσεων.

o Να ακουστεί η φωνή της πληττόμενης νεολαίας! Ανατρέπουμε τα σχέδια κυβέρνησης- τρόικας για τις σχολές μας!

Όλοι στην κινητοποίηση φοιτητών, των διαθέσιμων διοικητικών, των απολυμένων καθαριστριών την ΠΕΜΠΤΗ 19/06 στις 13:00 στα ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ(πανεπιστήμιο).

vishmidt_1_0

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15/01 ΣΤΙΣ 15:00

Μετά από τρεις μήνες ηρωικού αγώνα των διοικητικών στα πανεπιστήμια, έχουμε πλέον επιστρέψει στα αμφιθέατρα, στις κλινικές, στα εργαστήρια μέσα σ’ ένα κατ’ επίφαση κλίμα ομαλότητας και κανονικότητας της φοιτητικής μας ζωής. Σ’ αυτό το κλίμα οι διοικητικοί καλούνται πλέον να δουλέψουν ‘’εθελοντικά’’ ενώ βρίσκονται σε καθεστώς διαθεσιμότητας, περιμένοντας οι περισσότεροι την απόλυσή τους και άλλοι έχοντάς την ήδη στα χέρια τους (π.χ. κλάδος των φυλάκων που καταργήθηκε). Τα κενά και οι ελλείψεις που αφήνουν πίσω αυτές οι απολύσεις στην πανεπιστημιακή λειτουργία γίνονται όλο και πιο φανερές, αρκεί μια ματιά στη γραμματεία μας που λειτουργεί με το 1/4 του προσωπικού!

Ας δούμε λοιπόν με ποιο τρόπο καλούμαστε εμείς να ολοκληρώσουμε το φετινό ακαδημαϊκό έτος. Καταρχήν, να θυμίσουμε ότι με βάση τον αντιδραστικό νόμο Διαμαντοπούλου, θεσπίστηκε η υποχρεωτική διάρκεια των 13 εβδομάδων για κάθε εξάμηνο και 2 εβδομάδων εξεταστική. Ένα μέτρο που δε θεσπίστηκε σύμφωνα με ακαδημαϊκά κριτήρια, αφού ειδικά στο σήμερα είναι πασιφανές ότι η ποιότητα των μαθημάτων και των σπουδών εν γένει δεν εξαρτάται άμεσα από την ποσότητα τους. Κι αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί αν εξετάσουμε μέσα σε ποια πλαίσια πραγματοποιούνται κλινικές και μαθήματα.

Το τμήμα μας λοιπόν αποφάσισε να συμπληρώσουμε «υποχρεωτικά» 13 εβδομάδες μαθημάτων και κλινικών με αποτέλεσμα η εξεταστική μας να έχει διάρκεια για φέτος 10(!) μόνο μέρες. Μιλάμε λοιπόν για ουσιαστικό ποιοτικό ακαδημαϊκό έτος ή για εξάμηνα ‘’τσάτρα πάτρα’’;;  Είναι ξεκάθαρο πως αυτό το μέτρο κι η τήρησή του έχουν ένα σκοπό: την πλήρη τρομοκράτηση των φοιτητών, την καλλιέργεια της λογικής της πειθάρχησης και του «αν σηκώσεις κεφάλι για το οτιδήποτε άλλο πάλι, θα χάσεις το εξάμηνο». Αυτό άλλωστε αναπαράγει η κυβέρνηση μαζί κι η πλειοψηφία των ακαδημαϊκών, κι η σύγκλητος του ΕΚΠΑ.  Τι κι αν πάνε να κόβουν τα συγγράμματα, ψηφίζουν τους νέους κανονισμούς των ιδρυμάτων, σπάνε τα προγράμματα σπουδών, θέλουν τους φοιτητές πειθήνιους υπό την απειλή του εξαμήνου!

 

Από την άλλη τα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε στη σχολή μας βγήκαν απ’ την αρχή…

Πρώτον οι φοιτητές  καλούμαστε να πληρώσουμε από την τσέπη μας ρόμπες, στηθοσκόπια, χειρουργικά εργαλεία, σε μια εποχή μάλιστα που η πληττόμενη  πλειοψηφία οδηγείται όλο και πιο βίαια στη φτωχοποίηση. Το αποτέλεσμα; Μεγάλα τμήματα φοιτητών, να αδυνατούν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα, για τα οποία αυτά τα υλικά είναι απαραίτητα! Κι αυτό είναι μόνο η αρχή: ενώ τα δωρεάν συγγράμματα αποτελούν παρελθόν, έπονται κι άλλα… οι ιδιωτικές εταιρίες που θα ‘ρθουν να καλύψουν τις κενές θέσεις των απολυμένων διοικητικών με ενοικιαζόμενους κακοπληρωμένους εργαζόμενους, η υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων, που έχει γίνει πλέον καθεστώς σημαίνουν ένα πράγμα: δίδακτρα

Δεύτερον, η έλλειψη κλινικών εκπαιδευτών. Χρόνιο αίτημα του φοιτητικού μας συλλόγου αποτελεί η πρόσληψη εργαζομένων που θα αναλάμβαναν να μας διδάξουν στα πλαίσια της πρακτικής μας άσκησης. Το αίτημα αυτό δεν είναι φυσικά μεμονωμένο. Δεν αφορά μόνο την ποιότητα της κλινικής μας πρακτικής, τις δαπάνες που γίνονται γι’ αυτήν. Εντάσσεται στη συνολικότερη διεκδίκηση μίας πιο αναβαθμισμένης εκπαίδευσης, μίας ολόπλευρης μόρφωσης και όχι απλής απόκτησης δεξιοτήτων ώστε ο νοσηλευτής να μπορεί να παρέχει ολοκληρωμένη και υψηλής ποιότητας φροντίδα στον ασθενή.

Το επόμενο διάστημα έρχονται να ψηφιστούν στις σχολές οι εσωτερικοί κανονισμοί, αυτοί δηλαδή που θα εξειδικεύσουν όλες τις τομές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση: τη διάσπαση των πτυχίων, τις αλλαγές στα προγράμματα σπουδών, το ξεπούλημα της περιουσίας των ιδρυμάτων, τις διαγραφές φοιτητών. Έρχεται δηλαδή η πλήρης εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων στην παιδεία στην κατεύθυνση επιχειρηματικοποίησης του πανεπιστημίου: Η παράδοση του στους επιχειρηματικούς κύκλους και η παραγωγή έρευνας και γνώσης που εξυπηρετούν τις εκάστοτε επιχειρήσεις και όχι τις κοινωνικές ανάγκες. Τέτοιο πανεπιστήμιο ταιριάζει στην Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα!

Να είμαστε όλοι στη γενική συνέλευση του συλλόγου μας!

Διεκδικούμε ευνοϊκότερους όρους διεξαγωγής των εξαμήνων και των εξεταστικών (εξάμηνα σε 10 ή 11 εβδομάδες κι εξεταστική με ανθρώπινους όρους). Ούτε ένα ευρώ για τις σπουδές μας!

 

Ενδυναμώνουμε τις συλλογικές μας διαδικασίες, τις γενικές μας συνελεύσεις!

Εγγυόμαστε όμως παράλληλα ότι οποιαδήποτε στιγμή προσπαθήσει η κυβέρνηση με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης να περάσει οποιαδήποτε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση(όπως οι πρότυποι εσωτερικοί κανονισμοί) στην κατεύθυνση δημιουργίας ενός πανεπιστήμιου-επιχείρηση, ενός πανεπιστημίου για λίγους, ενός πανεπιστημίου που δεν θα χωράει καμία συλλογική διαδικασία, θα βρουν το φοιτητικό κίνημα μπροστά τους, με αγώνες και κινητοποιήσεις, έτοιμο να παραβεί τους όρους διεξαγωγής και αυτού του εξαμήνου!

Για μας πρέπει να τίθεται πρωταρχικά το ζήτημα διάσωσης ολόκληρης της ακαδημαϊκής και φοιτητικής ζωής για την πλειοψηφία των φοιτητών, κι όχι απλά των εξαμήνων. Σε κάθε βήμα εφαρμογής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης θα μας βρουν μπροστά τους!