ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΟ!

Κάθε χρόνο όλο και πιο έντονα βλέπουμε τη συνεχή προσπάθεια αλλοίωσης της σημασίας Πολυτεχνείου από τις δυνάμεις του συστήματος .Μην ξεχνάμε ότι πέρυσι μια ομάδα δήθεν αναρχικών έκανε κατάληψη στο κτήριο Γκίνη, που είχε ως αποτέλεσμα όλο και λιγότερος κόσμος να εισέρχεται στο χώρο του Πολυτεχνείου.  Η κατάσταση αυτή κορυφώθηκε φέτος με μια ομάδα 20-30 ατόμων που αυτοαποκαλούνταν αναρχικοί ,ενώ καμία σχέση δεν είχαν με την αναρχία που έκαναν κατάληψη στον ιστορικό χώρο του πολυτεχνείου και εξ΄ ονόματος του κινήματος απαγόρευσαν την είσοδο στον λαό και την νεολαία, στο κίνημα και τις οργανώσεις του, που ήθελαν να τιμήσουν αλλά και να επανανοηματοδοτήσουν την εξέγερση του Πολυτεχνείου, μέσα από μια σειρά εκδηλώσεων. Η στάση των ομάδων αυτών λειτουργεί αντιπαραθετικά προς το κίνημα και εξυπηρετεί συμφέροντα που καμιά σχέση δεν έχουν με τον λαό, τους εργαζομένους, τους φοιτητές .Συμφέροντα όπως είναι η κατάργηση του ασύλου καθώς δίνει έδαφος στις δυνάμεις καταστολής να καταπατούν το άσυλο. Τέτοιες λογικές όχι μόνο δεν προασπίζουν τις κατακτήσεις του λαού αλλά τις θέτουν και σε σοβαρό κίνδυνο.

Πλήθος κόσμου που περνούσε έξω από το Πολυτεχνείο από την πρώτη κιόλας ημέρα αντίκριζε την θλιβερή εικόνα της <<κατάληψης>>.Όσοι προσπαθούσαν να εισέλθουν στο χώρο του Πολυτεχνείου έπρεπε να πάρουν <<άδεια>> από αυτά τα 30 άτομα, που έπαιζαν τους <<πορτιέρηδες>> του Πολυτεχνείου, αφού πρώτα απαρνηθούν την πολιτική τους ένταξη, καθώς όπως έλεγαν στο Πολυτεχνείο δεν έχουν θέση  τα κόμματα. Στόχος τους είναι η αποπολιτικοποίηση του Πολυτεχνείου και αυτό το ξέρουμε πολύ καλά .Σε ανακοινώσεις τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπογράμμιζαν ότι στόχος τους είναι να μην έχουν παρουσία στο χώρο του Πολυτεχνείου οι φορείς του μαζικού κινήματός και της Αριστεράς. Μάλιστα δεν παρέλειψαν να κάνουν επίδειξη τον εξοπλισμό τους(μαχαίρια ,μολότοφ ,πέτρες), στο κόσμο που ήταν έξω από το χώρο του Πολυτεχνείου και να απειλούν φοιτητικούς συλλόγους. Η προσπάθεια ακύρωσης του τριήμερου του Πολυτεχνείου έχει συγκεκριμένη στόχευση και αξίζει να τονιστεί. Στόχος τους είναι να στερήσουν την δυνατότητα στο λαό να ανακαλύψει το κέντρο αγώνα που έχει ανάγκη ώστε να αντεπιτεθεί στις εγκληματικές πολίτικες που εφαρμόζονται. Δημιουργία κλίματος τρομοκρατίας, φόβου και διαστρέβλωσης της ιστορικής σημασίας του Νοέμβρη και του Πολυτεχνείου. Συνδέεται άρρηκτα με την επίσκεψη Τσιπρα-Τραμπ στις ΗΠΑ, που ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι Ελλάδα και ΗΠΑ μοιράζονται κοινές αξίες, των οποίων συνεχιστής είναι ο Τραμπ! Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και η αμερικανική πρεσβεία θέλει να τσακίσει κάθε προοπτική αγώνα-ρήξης και ανατροπής της πολιτικής τους.

Όμως οι Φοιτητικοί Σύλλογοι και ο οργανωμένος λαός έδωσε την απάντηση και φέτος….

Οι φοιτητικοί Σύλλογοι έδωσαν το παρόν από την Τετάρτη το πρωί με μαζική συγκέντρωση έξω από το χώρο του Πολυτεχνείου, καταγγέλλοντας τις πολίτικες των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  που βάζουν στο στόχαστρο τη νεολαία και τον αγωνιζόμενο λαό. Τόνισαν ότι η κατάληψη που διεξάγεται στο χώρο του Πολυτεχνείου ενισχύει το σχέδιο καταστολής των δικαιωμάτων, ποινικοποίησης κάθε μορφή αγώνα και καταπάτησης του ασύλου καλώντας τους δήθεν αναρχικούς να αποχωρήσουν και να αφήσουν τους ΦΣ να μεταφέρουν τις αποφάσεις των γενικών τους συνελεύσεων. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε μέχρι την Πέμπτη το μεσημέρι ,καθώς μέχρι εκείνη την στιγμή οι Φοιτητικοί Σύλλογοι προχωρήσαν σε ενημέρωση του κόσμου ,σε μοιράσματα των αποφάσεων των Γενικών τους Συνελεύσεων ,έξω από το πολυτεχνείο .Στη συνέχεια η μαζική συγκέντρωση του κόσμου έξω από το πολυτεχνείο με πρωτοπόρο το μπλοκ των Φοιτητικών Συλλογών και με μια σειρά οργανώσεων εκτός του ΚΚΕ και της ΚΝΕ , κατάφερε να εισέλθει στο χώρο του Πολυτεχνείου και να απομονώσει τους <<καταληψίες>>.Ηχηρό μήνυμα ανυπακοής,αγώνα ρήξης και ανατροπής με αντιιπεριαλιστικό-αντικυβερνητικό στίγμα στις πολιτικές Τσίπρα και στις δηλώσεις Τραμπ έδωσε η μαζική συγκέντρωση της Παρασκευής 17 Νοέμβρη προς την Αμερικάνικη Πρεσβεία.

Βλέπουμε για άλλη μία φορά πως το ΚΚΕ που αυτοεπικαλείται τη μαζικότητα και την ηγεμονία μέσα στο κίνημα απουσίαζε. Και απουσίαζε επειδή ακριβώς δεν αντιλαμβάνεται την αξία και τη σημασία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου στο σήμερα. Πιο συγκεκριμένα το ΚΚΕ την πρώτη κιόλας μέρα ήρθε στο κάτω Πολυτεχνείο φέρνοντας μόνο λίγα άτομα. Βέβαια κατέληξε να αποχωρεί από το Πολυτεχνείο όχι επειδή δεν είχε κόσμο δικό του, ούτε  μόνο επειδή δεν θεώρησε από την πρώτη στιγμή την καταπάτηση του ασύλου κίνηση του παρακράτους. Αποχώρησε κυρίως διότι πλέον για το ΚΚΕ η 17 Νοέμβρη είναι μνημόσυνο, μια επέτειος στοιβαγμένη στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Για μας όμως είναι ξεκάθαρο πως τέτοιες οργανωμένες αντιλήψεις εντός του κινήματος πρέπει να απομονωθούν, διότι μόνο την μιζέρια και την ηττοπάθεια μας καλλιεργούν. Επίσης για μας είναι ξεκάθαρο πως το Πολυτεχνείο ως κέντρο αγώνα και η εξέγερση του λαού το 1973 πρέπει να πάρουν μια άλλη πνοή στο σήμερα. Μια πνοή που τότε έριξε τη Χούντα των συνταγματαρχών, μπορεί και πρέπει στο σήμερα να τσακίσει τις σύγχρονες χούντες, αυτές των μνημονίων, του χρέους και των αντιλαϊκών πολιτικών.

Advertisements

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ, ΜΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΙ!

Η ακαδημαϊκή χρονιά άρχισε και μαζί της άρχισαν και τα προβλήματα…

Όπως όλο το προηγούμενο διάστημα έτσι και φέτος η σχολή μας αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει προβλήματα σε διάφορους τομείς. Από την μία γινόμαστε θεατές της τραγικής μείωσης της κρατικής χρηματοδότησης που έχει άμεσο αντίκτυπο στην φοιτητική μέριμνα (σίτιση-στέγαση-μετακινήσεις), τα κενά σε καθηγητικό προσωπικό (βλ. Φυσιολογία, 500+ φοιτητές στοιβάζονται σε ένα αμφιθέατρο), την έλλειψη κλινικών εκπαιδευτών και υλικοτεχνικού εξοπλισμού (βλ. εργαστήρια ανατομίας). Και από την άλλη το κουαρτέτο της υποβάθμισης των σπουδών μας έρχεται να ολοκληρώσει η διακοπή των δωρεάν συγγραμμάτων, όπως ανακοινώθηκε από τον Σύλλογο Εκδοτών Επιστημονικών Βιβλίων, πριν μέρες!

Ο ΣΕΕΒ δηλώνει ξεκάθαρα ότι είναι απλήρωτος από το 2015 (!) και εκφράζει την αδυναμία του κλάδου εκδοτών επιστημονικών βιβλίων να στηρίξει με ίδιους πόρους τη διανομή των συγγραμμάτων για το τρέχον ακαδημαϊκό έτος, καθώς το υπουργείο Παιδείας καθυστερεί πρωτοφανώς την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του απέναντι στον κλάδο.

Άλλα συνάδελφε, δεν είμαστε τόσο χαζοί όσο θέλουν να πιστεύουν αυτοί…

Το παιχνίδι που παίζει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πάντα με βάση τις επιταγές ΕΕ-ΔΝΤ-κεφάλαιο, είναι καλοσχεδιασμένο. Συνεχίζοντας τις αντιλαϊκές-μνημονιακές πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων τσακίζει ακόμα περισσότερο τις σπουδές μας και συνολικότερα την παιδεία, στο βωμό του κέρδους με δύο τρόπους.

Από τη μία η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης του Υπ. Παιδείας στους μεγαλοεκδότες και από την άλλη τα «αλισβερίσια» του υπουργείου με τους ιδιώτες. Επιβεβαιώνεται με τον καλύτερο τρόπο η στροφή που θέλει να κάνει το Πανεπιστήμιο στην εύρεση πόρων μέσω της αυτοχρηματοδότησης και της εισόδου των επιχειρήσεων στις σχολές μας με σκοπό την αντικατάσταση των βιβλίων με ψηφιακά.

Η αυτοχρηματοδότηση και η οικονομική ανεξαρτησία των Πανεπιστημίων επιτυγχάνεται από τη μία με την επιβολή των διδάκτρων σε μεταπτυχιακά και προπτυχιακά. Ουσιαστικά, θα αναγκάζονται οι φοιτητές να πληρώνουν αδρά για να σπουδάσουν και τα χρήματα αυτά να πηγαίνουν στην κάλυψη των εξόδων των τμημάτων σε υλικά αλλά και σε μισθούς καθηγητών.

Επίσης, η είσοδος των επιχειρήσεων στις σχολές επηρεάζει τον χάρτη των οικονομικών στις σχολές μας. Πιο συγκεκριμένα, οι επιχειρήσεις θα καταβάλλουν χρήματα με αντίτιμο την διεξαγωγή έρευνας, εξαγορά εδρών και εργαστηρίων. Με λίγα λόγια οι φοιτητές θα παράγουν έρευνα, προφανώς και αφιλοκερδώς, η οποία θα καλύπτει τις ανάγκες τις εκάστοτε επιχείρησης και όχι τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας.

Όπως φαίνεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, οι σπουδές μας όχι απλά υποβαθμίζονται, αλλά γίνονται και μια οικονομική επιβάρυνση εις βάρος των οικογενειών μας αλλά και εμάς των ίδιων. Η υποχρηματοδότηση που έχει επιβληθεί από τη μία, και από την άλλη η αυτοχρηματοδότηση των Πανεπιστημίων, μας θέτουν εκβιαστικά το δίλλημα «ή πλήρωσε ή παράτα τα».

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε «δεν υπάρχουν λεφτά» για τα αυτονόητα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε «δεν υπάρχουν λεφτά» για τις ανάγκες της κοινωνίας.

Αλλά είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε κυβερνήσεις-υπουργεία να δίνουν υπέρογκα χρηματικά ποσά στο χρέος, στις τράπεζες και στον πολεμικό εξοπλισμό. Την ίδια στιγμή που εμείς οι φοιτητές αναγκαζόμαστε να πληρώσουμε για τα συγγράμματα που δικαιούμαστε δωρεάν, για ένα πιάτο φαγητό στη λέσχη ή για σπίτι επειδή οι εστίες δεν έχουν αρκετά δωμάτια για όλους τους φοιτητές.

 

ΣΤΟ ΔΙΛΛΗΜΑ «Η ΠΑΡΑΤΑ Η ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΑ» , Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ «ΟΥΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΩ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΝΩ»!

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟ. ΣΥΜΜΕΤΧΟΥΜΕ ΕΝΕΡΓΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ. ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ-ΜΑΧΗΤΙΚΑ-ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ, ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ!

ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ Ε.Α.Α.Κ

(κείμενο συμβολής του σχήματος ΑΝΕ.Π.Α.ΦΟΙ στην πανελλαδική διαδικασία του διημέρου της Ε.Α.Α.Κ)

Συγκυρία-Παρέμβαση για το Φοιτητικό Κίνημα-Φοιτητικές εκλογές

Το διήμερο πανελλαδικό συντονιστικό της ΕΑΑΚ διεξάγεται σε μια κρίσιμη περίοδο για τους φοιτητικούς  συλλόγους και το φοιτητικό κίνημα ευρύτερα αλλά και για την δική μας αριστερά συνολικά.Η κυβέρνηση σε πλήρη σύμπλευση με τις κατευθύνσεις της Ε.Ε προωθεί όλες τις εκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις στην δευτεροβάθμια  και την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Στόχος αυτών των αναδιαρθρώσεων είναι από την μία η όξυνση των ταξικών φραγμών,η σταδιακή κατάργηση του δικαιώματος των παιδιών των λαικών οικογενειών να μπορούν να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο και από την άλλη η ενίσχυση της επιχειρηματικής λειτουργίας των ιδρυμάτων με όχημα τη σοβαρή κρατική υποχρηματοδότηση. Η λήψη δανείου από την κεντρική Ευρωπαϊκή τράπεζα Επενδύσεων ως απάντηση στην υποχρηματοδότηση εντείνει τον κίνδυνο επιβολής διδάκτρων ακόμα και σε προπτυχιακό επίπεδο. Η εργασιακή προοπτική της νεολαίας δεν θα μπορούσε να μείνει στο απυρόβλητο από αυτή την επίθεση. Η σύγχρονη, πιο μορφωμένη από ποτέ άλλοτε, νεολαία βλέπει την εργασιακή της προοπτική να γκρεμίζεται  και μαζί με αυτή και τις προσδοκίες της. Η τεράστια ανεργία από την μία και οι ελαστικές μορφές εργασίας από την άλλη ωθούν τους νέους  στη μετανάστευση, τους καταδικάζουν σ’ ένα σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα. Σε αυτές τις συνθήκες το ζήτημα της μόνιμης και σταθερής δουλειάς για όλους με αξιοπρεπή μισθό και δικαιώματα αποκτά αναβαθμισμένη σημασία τόσο για την νεολαία όσο και για το σύνολο του κόσμου της εργασίας

Οι βάρβαρες,αντιλαϊκές πολιτικές που εφαρμόζονται στον χώρο της εκπαίδευσης συνοδεύονται από μια όλο και εντεινόμενη επίθεση στις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα της νεολαίας.Το τελευταίο διάστημα γίναμε μάρτυτες διώξεων αγωνιστών και αγωνιστριών καθώς και περιστατικών βίας και αυθαιρεσίας απο καθηγητές και πρυτάνεις.(βλ ΠΑ.ΜΑΚ,Παν/μιο Κρήτης,Πάντειος,Βόλος κ.α).Οι ενέργειες αυτές από πλευράς καθηγητικού κατεστημένου φανερώνουν από την μία πως κυβερνήσεις και Ε.Ε  έχουν την στήριξη κομματιών του εκπαιδευτικού συστήματος για την υλοποίηση των αντιδραστικών-αντιεκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων και πως καθηγητές-κυβερνήσεις-ΜΜΕ, όλο το αντιδραστικό μπλοκ προσπαθούν να πάρουν μια ιστορική «ρεβάνς» από το φοιτητικό κίνημα και τις συλλογικές του διαδικασίες καθώς και από τις μαχόμενες δυνάμεις και τους αγωνιστές εντός των συλλόγων που συνέβαλλαν στις κατακτήσεις που είχε το φοιτητικο κίνημα την  προηγούμενη περίοδο.

Ο βασικός και κύριος προβληματισμός των δυνάμεων της ΕΑΑΚ θα πρέπει να είναι η ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων και η οργάνωση της σπουδάζουσας νεολαίας κόντρα στις πολιτικές Κυβέρνησηη-ΕΕ-Κεφαλαίου τόσο στην εκπαίδευση όσο και στην εργασιακή τους προοπτική, προβάλλοντας μια σύγχρονη χάρτα αναγκών και δικαιωμάτων. Αυτό απαιτεί πρώτα και κύρια την συγκρότηση και ιεράρχηση ενός προγράμματος πάλης γύρω από τα ζητήματα των ταξικών φραγμών, της χρηματοδότησης, του αυταρχισμού και δημοκρατικών δικαιωμάτων (εντός και εκτός σχολών), της ανεργίας και της εργασιακής προοπτικής. Αιτήματα, επιθετικά που θα απαιτούν συγκεκριμένες κατακτήσεις για την υλική βελτίωση των ωρών φοίτησης-εργασίας και ζωής της νεολαίας. Ενα πρόγραμμα πάλης και αιτήματα που θα δίνουν περιεχόμενο στο σύνθημα ΜΟΡΦΩΣΗ-ΔΟΥΛΕΙΑ-ΕΙΡΗΝΗ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ.

Μια τέτοια προσπάθεια απαιτεί την μέγιστη συσπείρωση όλων των μαχητικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Χρειάζεται η ΕΑΑΚ να απευθείνει κάλεσμα για συμπαράταξη μάχης σε όλα αυτα τα ρεύματα για την προώθηση συνολικά ενος τέτοιου προγράμματος στους φοιτητικούς συλλόγους, για την προσπάθεια ανασυγκρότησης των ίδιων των μαζικών φορέων και των διαδικασιών τους, για την δημιουργία ενός κοινού δημοκρατικού αγωνστικού συντονισμού, για την απο κοινού προσπάθεια να οργανωθούν οι φοιτητές και σπουδαστές. Αυτή η προσπάθεια πρέπει και μπορεί να προωθηθεί με διάφορες μορφές μέσα από τις διαδικασίες των συλλόγων (κοινά καλέσματα, κοινά πλαίσια, επιμέρους κοινοί αγωνιστικοί στόχοι). Βασικό για την ΕΑΑΚ θα πρέπει να είναι η ίδια η επανεμφάνιση των ίδιων των συλλόγων, μέσα από αυτοτελής εξορμήσεις των ίδιων στους φοιτητές, μέσα από την προσπάθεια κατοχύρωσης αιτημάτων και στόχων από τους συλλόγους, στην κατεύθυνση οι ίδιοι οι φοιτητές μαζικά να παίρνουν το σύλλογο στα χέρια τους με ενεργό τρόπο.

Σε αυτό το τοπίο διεξάγονται το επόμενο διάστημα κι οι φετινές φοιτητικές εκλογές.Αρχικά ως Ε.Α.Α.Κ θα πρέπει να δούμε τις φετινές φοιτητικές  εκλογές όχι απλά σαν μια διαδικασία καταγραφής  ποσοστών των πολιτικών δυνάμεων που συμμετέχουν σε αυτές αλλά σαν μια μάχη μιας ευρύτερης διαδικασίας και ενός συνολικού πολιτικού σχεδίου ανασυγκρότησης των φοιτητικών συλλόγων και επανασυσπείρωσης των φοιτητών στις συλλογικές τους διαδικασίες. Με βάση αυτά:

α) Ενάς από τους βασικότερους στόχους θα πρέπει να είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή στη διαδικασία των εκλογών, σαν ένα σημείο επανεκκίνησης μαζικής συμμετοχής στις διαδικασίες των φ.σ.  Πρέπει αυτή την κατάσταση να την πάρουν πρώτα και κύρια στα χέρια τους οι ίδιοι οι φοιτητικοί σύλλογοι, δείχνοντας ότι οι φοιτητικές εκλογές δεν είναι μια αντιπαράθεση παρατάξεων αλλά πολιτική διαδικασία των ίδιων των φοιτητών και ρευμάτων που υπάρχουν εντός τους. Οι πολιτικές δυνάμεις θα πρέπει να πάρουμε πρωτοβουλία και να προτείνουμε να βγουν σε όλους τους συλλόγους αφίσες του ίδιου του συλλόγου που θα καλούν σε συμμετοχή, κείμενα που θα καλούν τους φοιτητές σε συμμετοχή, προπαγάνδιση με λίγα λόγια από τον ίδιο των σύλλογο της διαδικασίας του. Αυτό πρέπει και μπορεί να είναι ένα πρώτο βήμα επανεμφάνισης του ίδιου του συλλόγου σαν αυτοτελούς μαζικού οργάνου. .

β) Κύριος στόχος θα πρέπει να είναι η πτώση της ΔΑΠ, το σπάσιμο της αυτοδυναμίας της σε μια σειρά σχολών ειδικά σε μεγάλες σχολες. Η συνέχιση της πτωτικής πορείας της ΠΑΣΠ και η ουσιαστική μη ύπαρξη και όπου υπάρχει πολιτική και εκλογική απομόνωση της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ, ΒLOCO. Tαυτόχρονα πρέπει να μπεί σα νέος στόχος και πρόκληση για τις δυνάμεις μας η ενίσχυση της εκφρασής μας στα ΤΕΙ και στις λεγόμενες μεγάλες σχολές είτε με νέα ψηφοδέλτια που θα οδηγήσουν και σε νέα σχήματα είτε με εκλογή μας σε Δ.Σ και ανέβασμα συνολικά των ποσοστών μας.

γ) Τρίτο και επίσης σημαντικό στη σημερινή κατάσταση, είναι να επιδιώξουμε  ενιαία την έκφραση ενός μαζικού, μαχητικού, ενωτικού ρεύματος ανατροπής εντός της φοιτητιώσας νεολαίας. Να σταλεί μήνυμα αγώνα και ανυπακοής απέναντι σε όλο το αντιδραστικό μπλοκ, ότι η σπουδάζουσα νεολαία δεν έχει παραδοθεί στη μιζέρια ή την αποχή αλλά διεκδικεί και μάχεται ακόμα! Αυτό ακριβώς το ρεύμα από την επόμενη μέρα είναι στόχος να το συγκροτήσουμε σε ανώτερο βαθμό και να το στρέψουμε σε κατεύθυνση σύγκρουσης απέναντι στην αστική πολιτική στην εκπαίδευση αλλά και συνολικά.. Αυτό το ρεύμα θα πρέπει να εκφραστεί πανελλαδικά και σε όλες τις σχολές,με ειδικό κέντρο βάρους τα ΤΕΙ καθώς και τους μεγάλους συλλόγους(ΑΣΟΕΕ,ΠΑΠΕΙ,ΠΑ.ΜΑΚ,ΠΑΝΤΕΙΟΣ) στους οποίους ηγεμονεύουν οι δυνάμεις του καθεστωτικού συνδικαλισμού ΔΑΠ-ΠΑΣΠ. Αντιλήψεις  που υποτιμάνε την διαδικασία των φοιτητικών εκλογών,η οποία αποτελεί ακόμη μία διαδικασία κατά την οποία εκφράζεται πανελλαδικά και   σχετικά μαζικά το φοιτητικό σώμα και  δεν την εντάσσουν σε ένα ευρύτερο σχέδιο ανασυγκρότησης των φοιτητικών συλλόγων, ρίχνουν νερό στο αυλάκι των καθεστωτικών δυνάμεων της ΔΑΠ-ΠΑΣΠ ή χαρίζουν αυτό το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής που υπάρχει στα πανεπιστήμια στις δυνάμεις της ρεφορμιστικής αριστεράς ΠΚΣ-ΜΑΣ-ΚΝΕ για να το εκφράσουν.

Συγκρότηση μαχητικού,ανατρεπτικού ρεύματος

Για την συγκρότηση ενός μαζικού,μαχητικού,ανατρεπτικού ρεύματος στις σχολές είναι απαραίτητη η συσπείρωση όλων των αγωνιστικών δυνάμεων,οργανωμένων ή μεμονομένων  μέσα στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους, με σεβασμό στην αυτοτέλεια του καθενός. Μπορεί και δεν είναι ώριμη μια κατάσταση ενοποίησης όλων αυτών των δυνάμεων αλλά είναι αναγκαίο να γίνει προσπάθεια να δημιουργηθούν ενωτικές, μετωπικές πρωτοβουλίες αγώνα. Οι πρωτοβουλίες αυτές θα συγκροτούνται πάνω στο αναγκαίο κάθε φορά πρόγραμμα ,θα λειτουργούν με δημοκρατικό τρόπο και δεν θα αποτελούν ιδιοκτησία καμίας δύναμης που παρεμβαίνει στο εσωτερικό τους.Οι πρωτοβουλίες θα έχουν στόχο να συσπειρώνουν όλο το αγωνιστικό δυναμικό των συλλόγων και να το στρέφουν σε κατεύθυνση σύγκρουσης με την κυρίαρχη πολιτική εντός κι εκτός  των πανεπιστημίων.Στόχος θα πρέπει να είναι η ενιαία καταγραφή πανελλαδικά αυτού του ρεύματος αγώνα και μέσω των φοιτητικών εκλογών.

Ε.Α.Α.Κ

Μετά και τα τελευταία εκφυλιστικά γεγονότα που συνέβησαν σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα,γίνεται από όλους μας αντιληπτό το αδιέξοδο στο οποίο έχει φτάσει η ΕΑΑΚ.Είναι φανερή η αποδυνάμωσή των σχημάτων της και της επιρροής της στους συλλόγους,η αδυναμία ενοποίησης της ίδιας της ΕΑΑΚ πάνω σε πρόγραμμα και πολιτική πρακτική.

Αυτή την κατάσταση πρέπει να συμβάλουμε την υπερβούμε όλοι μαζί ενωτικά και προωθητικά. Στην σημερινή κατάσταση είναι σημαντικό το πετυχημένο και ελπιδοφόρο εγχείρημα της ΕΑΑΚ να μην διασπαστεί αλλά να βάλει μπροστά για νέα καθήκοντα.

Οι λογικές οργανωτικής επιβολής πολιτικών διαφωνιών δεν  έχουν καμία σχέση με την Αριστερά και τον πολιτισμό της και δεν πρέπει να επαναληφθούν. Η ΕΑΑΚ συνολικά πρέπει να απομονώσει τέτοιες λογικές και κουλτούρες.

Η ΕΑΑΚ χρειάζεται σήμερα ένα νέο μεγάλο άλμα, τομή και υπέρβαση του εφηβικού εαυτού της. Σε αυτή την προσπάθεια οικοδόμησης της αντικαπιταλιστικής πτέρυγας, που έχει ανάγκη σήμερα το φοιτητικό κίνημα και η νεολαία, είναι απαραίτητη μια ανώτερη δέσμευση και στράτευση όλων των αγωνιστικών πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων της νεολαίας στη βάση ενός προγράμματος που θα παλεύει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στις σχολές, τις μνημονιακές πολιτικές Ε.Ε-Κεφαλαίου  ευρύτερα και θα βάζει μπροστά τις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα της νεολαίας με χειραφετητικό πρόσημο. Για την οικοδόμηση μιας πτέρυγας που θα λειτουργεί δημοκρατικά και στην οποία κάθε αγωνιστής και αγωνίστρια θα συνεισφέρει στην διαμόρφωση της γραμμής της, η οποία θα είναι κάθε φορά το αποτέλεσμα ανώτερης συζήτησης-διαφωνίας και ανώτερης σύνθεσης στο εσωτερικό της. Μιας ΕΑΑΚ με την δημοκρατία των αγωνιστών της και την αυτοτέλεια από τα πολιτικά ρεύματα, μακριά από τις λογικές κόμμα-παράταξη. Μόνο μια τέτοια Ε.Α.Α.Κ μπορεί να είναι πολιτικά επικίνδυνη στο σήμερα και να αποτελέσει ξανά την πρωτοπορία εντός των συλλόγων και του φοιτητικού κινήματος.

Η ΕΑΑΚ αμέσως μετά τις φοιτητικές εκλογές πρέπει να ανοίξει τη συζήτηση, να πάρει πρωτοβουλίες και να καλέσει όλες τις μαχόμενες δυνάμεις του φ.κ (ΑΡΕΝ, ΑΡΔΙΝ, πολιτική αναρχο-αυτονομία) γύρω από το ζήτημα του αναγκαίου προγραμματικού και οργανωτικού επανεξοπλισμού της ΕΑΑΚ και την αναγκαία αριστερά στα πανεπιστήμια. Να οργανωθεί μια από κοινού συζήτηση για μια νέα σύγχρονη προγραμματική και οργανωτική διακήρυξη της ΕΑΑΚ. Σε αυτή την συζήτηση καλούμε όλους τους αγωνιστές και τα σχήματα να τοποθετηθούν με στόχο να καταλήξουμε σε μία ενιαία απόφαση στην πανελλαδική μας διαδικασία.

«Και τώρα που έγιναν οι εκλογές… ας μοιράσουμε τις θεσούλες μας!»

ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Στις 24/05 πραγματοποιήθηκε το Μετεκλογικό Διοικητικό Συμβούλιο του Φοιτητικού μας Συλλόγου, η διαδικασία δηλαδή κατά την οποία συγκροτείται το νέο Διοικητικό Συμβούλιο και το προεδρείο του.

Σα σχήμα αποδεχόμαστε πλήρως τα όρια του ΔΣ δεδομένου ότι είναι ένα γραφειοκρατικό όργανο που προκύπτει μία φορά το χρόνο, σε συνθήκες μάλιστα αυξανόμενης αποχής από τις εκλογές! Ωστόσο επειδή αναγνωρίζουμε ότι σαν αντιπροσωπευτικό όργανο των φοιτητών  οφείλει να έχει θέση για τα τεκταινόμενα εντός κι εκτός σχολής, αιτήματα για το σύνολο των φοιτητών και δεν έχει ούτε ρόλο διακοσμητικό ούτε υπάρχει για να θρέφει απλά τις προσωπικές φιλοδοξίες ορισμένων, πήγαμε με συγκεκριμένη πρόταση!

Στη διαδικασία αυτή σαν ΑΝΕΠΑΦΟΙ-ΕΑΑΚ καταθέσαμε πρόταση προς τις πολιτικές δυνάμεις της ΑΝΟΣΗΑ και της ΠΚΣ για συγκρότηση προγραμματικού προεδρείου, συγκρότηση δηλαδή προεδρείου πάνω σε πολιτικό περιεχόμενο που άπτεται συγκεκριμένων αιτημάτων για την κατάσταση στη σχολή, την εργασιακή μας προοπτική καθώς και ευρύτερα ζητήματα της κοινωνίας.

Το πρόγραμμα που προτείναμε ως βάση συμφωνίας του νέου ΔΣ απαρτιζόταν από αιτήματα και διεκδικήσεις για τα προβλήματα και την υποχρηματοδότηση της σχολής μας,τη δημόσια και δωρεάν παιδεία, την πάλη για μόνιμη και σταθερή εργασία, την υπεράσπιση του ΕΣΥ και του αγαθού της υγείας, την πρόκριση του αγώνα για τις ανάγκες μας πέρα και πάνω από τους μηχανισμούς του χρέους, τα μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις, την Ε.Ε.

Σκοπός αυτής της πρότασης ήταν:

  1. Να πάρει από τη στιγμή της συγκρότησής του πολιτική θέση το Διοικητικό Συμβούλιο για όλα τα παραπάνω ζητήματα.
  2. Να κάνει κάλεσμα συσπείρωσης προς το σύνολο του φοιτητικού συλλόγου στη βάση αυτών των αιτημάτων, αλλά και να δεσμευτούν οι πολιτικές δυνάμεις που θα στήριζαν την πρότασή μας, στην προώθηση με σχετικά ενιαίο τρόπο της λογικής ανασυγκρότησης του φοιτητικού μας συλλόγου, στη βάση των γενικών του συνελεύσεων και των οργάνων τους.
  3. Να γίνει υπέρβαση του αστικοποιημένου τρόπου συγκρότησης προεδρείου, αυτού της απλής αναλογικής, που μοιράζει απλά θέσεις με εκλογικά ποσοστά και χωρίς κανένα πολιτικό κριτήριο, αναγνώριση των πραγματικών δυναμικών και πολιτικών συσχετισμών.

Τόσο οι δυνάμεις της ΑΝΟΣΗΑ, όσο και της ΠΚΣ με ενιαία στάση καταψήφισαν την πρόταση μας.

ΠΚΣ: «Δε γίνεται να αποκτήσει ο φοιτητικός σύλλογος πρόγραμμα ενώ δεν έχει ζυμωθεί στους ίδιους τους φοιτητές και είναι αντιδημοκρατικό να γίνει με αυτό τον τρόπο συγκρότηση του προεδρείου. Στηρίζουμε το αναλογικό σύστημα.»

Σχόλιο 1ο: Τρία χρόνια που είχε αυτοδυναμία η ΠΚΣ/ΜΑΣ θεωρούσε ντε φάκτο ότι ο φοιτητικός μας σύλλογος άνηκε στο ΜΑΣ και είχε κεκτημένες πολιτικές θέσεις (αυτές του ΜΑΣ) ενώ δεν έβγαιναν γενικές συνελεύσεις κι επίσης ό,τι απόφαση ήθελε να περάσει την πέρναγε μέσω του ΔΣ επειδή είχε 5 στις 9 έδρες. Οι επικλήσεις περί «δημοκρατίας»από τους συναδέλφους της ΠΚΣ είναι τουλάχιστον γελοίες!

Σχόλιο 2ο: Δυστυχώς για μία δύναμη που θέλει να έχει αγωνιστική/κινηματική αναφορά για μία ακόμη φορά αποδεικνύει ότι έχει ενσωματώσει πλήρως μια γραφειοκρατική αντίληψη για τα όργανα του φοιτητικού συλλόγου και του φοιτητικού κινήματος, αρνείται να δεσμευτεί σε μια λογική υπέρβασής τους και καταλήγει να διαιωνίζει μια καθηλωτική κατάσταση για το μαζικό κίνημα.

ΑΝΟΣΗΑ: «Θέλουμε αναλογικό σύστημα συγκρότησης του προεδρείου του ΔΣ, δε θα τοποθετηθούμε επί του περιεχομένου της πρότασης.»

Ελεύθερη μετάφραση: Θέλουμε τις θεσούλες μας άνευ κριτηρίων και ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ δε θα αρθρώσουμε πολιτικό λόγο, για το τι πρεσβεύουμε, τι επιδιώκουμε, για τι παλεύουμε κτλ.

Εν τέλει και οι δύο αυτές δυνάμεις νοιάστηκαν απλά να πιάσουν μια θεσούλα στο προεδρείο του ΔΣ χωρίς κανένα κριτήριο. Είναι δυνάμεις που προωθούν τη στασιμότητα, δε δείχνουν καμία διάθεση σύνθεσης και συνεργασίας πάνω σε βασικές αναγκαίες γραμμές ώστε να μετρήσει βήματα ο σύλλογός μας προς μια κατεύθυνση αγωνιστικής ανασυγκρότησης.

Αρνήθηκαν να πάρουν θέση για τα αιτήματα που καταθέσαμε, απέκοψαν την κουβέντα αυτή από τη συγκρότηση του προεδρείου και το μοίρασμα των θέσεων και την παρέπεμψαν στο μέλλον….

Εμείς ακριβώς, επειδή εμμείναμε στη λογική που θέσαμε εξ αρχής για συγκρότηση προγραμματικού προεδρείου, παρόλο που ως δεύτερη δύναμη προταθήκαμε για τη θέση της γραμματείας στο προεδρείου του Διοικητικού Συμβουλίου, αρνηθήκαμε τη θέση αυτή και εν τέλει δε συμμετέχουμε σε αυτό το Προεδρείο. Έννοια μας ήταν η συμφωνία πάνω σε αναγκαία αιτήματα του συλλόγου μας! Το τελευταίο που μας ενδιαφέρει είναι να έχουμε μια θεσούλα στο Προεδρείο, απλά για να την έχουμε, όπως εν τέλει φάνηκε ότι ήθελαν οι υπόλοιποι.

Για εμάς, οι εκλογές είναι μία στιγμή. Οι συσχετισμοί που αποτυπώνουν αυτές, το ίδιο. Ωστόσο επειδή βλέπουμε τα πράγματα με τη δυναμική που μπορεί να έχουν κι όχι ως στατικά, παγιωμένα, θα συνεχίσουμε και μέσα από την παρέμβαση μας στο Δ.Σ., αναγνωρίζοντας τα όρια που αυτό έχει, αλλά κυρίαρχα μέσα από την παρέμβαση μας στο σύνολο του φοιτητικού συλλόγου να προωθούμε τη αναγκαιότητα αγωνιστικής ανασυγκρότησης του φοιτητικού μας συλλόγου, τη μαζικοποίηση των γενικών μας συνελεύσεων, τη συγκρότηση οργάνων μέσα από τις συνελεύσεις, την ενεργοποίηση κάθε φοιτητή, τη μαζική κινητοποίηση του συνόλου της πληττόμενης σπουδάζουσας νεολαίας για τη διεκδίκηση των αναγκών μας! Κόντρα σε όσους θέλουν να διαιωνίσουν, τη λογική της ανάθεσης, μια αιώνια μιζέρια, απάθεια, καθήλωση και υποταγή και τους νοιάζει απλά η θεσούλα τους στα ΔΣ!

Για να εκφραστεί έμπρακτα και να δυναμώσει το ρεύμα της αμφισβήτησης, του αγώνα και της ανατροπής της σημερινής κατάστασης!

Αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών Φ.Σ. Νοσηλευτικής 2016:

 Στις 18 Μάη, πραγματοποιήθηκαν οι φοιτητικές εκλογές πανελλαδικά. Τα αποτελέσματα για το δικό μας φοιτητικό σύλλογο διαμορφώθηκαν ως εξής:

Α.ΝΟΣΗ.Α.:  66 ψήφοι  (3 έδρες)
ΑΝΕ.Π.Α.ΦΟΙ.-Ε.Α.Α.Κ  : 53 ψήφοι (3 έδρες)
Π.Κ.Σ. :  49 ψήφοι (2 έδρες)
Π.Α.Σ.Π. :
12 ψήφοι (1 έδρα)
ΛΕΥΚΑ :  9
ΑΚΥΡΑ :  7

Για ακόμα μία φορά ωστόσο, νικητής των φετινών φοιτητικών εκλογών, τόσο πανελλαδικά όσο και στη δική μας σχολή ήταν η αποχή. Ειδικά σε πανελλαδικό επίπεδο, μια ανοδική τάση που υπήρχε όλα τα προηγούμενα χρόνια στην αποχή, φέτος γιγαντώθηκε. Από αυτό φυσικά, δεν έμεινε ανεπηρέαστος και ο δικός μας φοιτητικός σύλλογος, αφού για ακόμα μία χρονιά η αποχή ήταν τεράστια, παρόλο που σημειώθηκε μια μικρή άνοδος στη συμμετοχή συγκριτικά με άλλες χρονιές. Είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει το σύνολο του φοιτητικού συλλόγου, ειδικά σε μια εποχή βίαιης επίθεσης στα δικαιώματα της σπουδάζουσας νεολαίας στις σπουδές και την εργασιακή της προοπτική. Αποτυπώνεται έτσι η αμηχανία ουσιαστικά να πάρει θέση και μέσα από αυτή τη συλλογική διαδικασία!

H ανάδειξη του σχήματος ΑΝΕ.Π.Α.ΦΟΙ. – Ε.Α.Α.Κ. σε δεύτερη δύναμη έρχεται να αποτυπώσει ότι δεν είναι παγιωμένη και καθολική στο φοιτητικό μας σύλλογο αυτή η λογική. Υπάρχει εκείνο το ρεύμα της αμφισβήτησης, του συλλογικού αγώνα, της προσπάθειας να ανατραπεί η σημερινή κατάσταση τόσο σε επίπεδο σχολής, όσο και ευρύτερα στην κοινωνία. Το ρεύμα και η  λογική για σύλλογο πραγματικά αγωνιστικό, ανεξάρτητο και ριζοσπαστικό κι ενίσχυση του σχήματος της ΕΑΑΚ αλλά και συνολικά αυτής της λογικής, δίνει προοπτική για να αλλάξει προς μαχητική και αγωνιστική κατεύθυνση η κατάσταση στο σύλλογό μας!

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ! ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ!

Να πάρουμε όλοι από αύριο θέσεις μάχης! Να μπούμε στον αγώνα για σύλλογο ανεξάρτητο, ριζοσπαστικό αγωνιστικό, κόντρα σε όσους θέλουν να τον οδηγήσουν στην υποταγή και την ατομική συνδιαλλαγή! Για φοιτητικό κίνημα που θα παλεύει για τις ανάγκες μας σε μόρφωση-δουλειά-ελευθερίες!

Να  πάρουμε επιτέλους οι φοιτητές, η πληττόμενη νεολαία την κατάσταση στα χέρια μας! Να ζωντανέψουμε τις συλλογικές μας διαδικασίες και τους συλλόγους μας, τα μόνα όπλα που έχουμε για να αντιμετωπίσουμε όσα και όσους υποβαθμίζουν τις ζωές μας-να διεκδικήσουμε ό,τι μας είναι αναγκαίο για τις σπουδές μας και το μέλλον μας.

Για να γίνει το «όλη η εξουσία στις γενικές συνελεύσεις» από σύνθημα, πραγματικότητα!