«΄Επαναστατώ άρα υπάρχω.»

«΄Επαναστατώ άρα υπάρχω.»
Albert Camus, 1913-1960, Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1957

Ρίχνοντας μια ματιά στο πρόφατο και όχι τόσο μακρινό παρελθόν γινόμαστε θεατές μιας πραγματικότητας αρκετά διαφορετικής από την σημερινή όπου πολλά από τα δικαιώματα που ο σύγχρονος άνθρωπος θεωρεί δεδομένα όπως η δωρεάν παιδεία και η δωρεάν περίθαλψη,το δικαιώμα ψήφου στις γυναίκες,το 8ώρο στην εργασία ,η ασφάλιση των εργατών κ.α αποτελούσαν ουτοπία για την τότε κοινωνία.Κανένα από τα παραπάνω δικαιώματα δεν δόθηκε στους ανθρώπους απλόχερα από αυτούς που είχαν και εξακολουθούν να έχουν στα χέρια τους την εξουσία μέχρι και σήμερα.

Ας κάνουμε όμως μια υπόθεση και ας αναρωτηθούμε ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ; αυτοί οι άνθρωποι δεν αγωνίζονταν για τα δικαιώματά τους και παρέμεναν στην λογική που κυριαρχεί ακόμα πιο έντονα στις μέρες μας και η οποία συνοψίζετε σε φράσεις που ο καθένας ακούει καθημερινά όπως ‘…γιατί να αγωνιστώ εγώ ; ας πάω να ψηφίσω κι ας μου λύσει ο άλλος το πρόβλημά μου..’ ή ‘….θα έρθουν και καλύτερες μέρες ας κάνουμε υπομονή…’ ή ακόμα ‘…ο κόσμος είναι άδικος δεν μπορούμε να τον αλλάξουμε..’.

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ λοιπόν ΑΝ οι γυναίκες με συλλογικούς,μαζικούς και επίμονους αγώνες δεν διεκδικούσαν το δικαιώμα της ισότητας των δύο φύλων αλλά παρέμεναν στα σπίτια τους με μόνο σκοπό της ζωής τους να μεγαλώνουν τα παιδιά τους κι να υπακούνε στον σύζηγό τους , υποτασσόμενες στην επικρατούσα τότε λογική που παρουσίαζε την γυναίκα ως υποδιέστερο απο τον άντρα όν;

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ τον Νοέμβριο του 1973 οι φοιτητές δεν οχυρώνονταν μέσα στο χώρο του πολυτεχνείου φωνάζοντας ‘ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ’ και απαιτώντας να φύγει η Χούντα του Παπαδόπουλου αλλά αντίθετα έμεναν κλεισμένοι σπίτια τους κάνοντας υπομονή και περιμένοντας κάποιον σωτήρα που δεν θα ερχόταν ποτέ;

Τέλος, ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ την 1η του Μάη του 1886, 350.000 εργάτες στο Σικάγο των ΗΠΑ δεν απεργούσαν απαιτώντας αξιοπρεπείς όρους εργασίας όπως την ύπαρξη του 8ωρου,την κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας και την παροχή βοηθήματος σε όσους για λόγους υγείας δεν μπορούσαν να δουλέψουν αλλά αντίθετα παρέμεναν στην επικρατούσα λογική που ήθελε τους εργάτες σκλάβους τον μεγαλοβιομήχανων οι οποίοι τους εκμεταλλεύονταν στο έπακρο;

Χωρίς αυτούς τους αγώνες λοιπόν,κανένα από τα δικαιώματα σήμερα δεν θα θεωρούνταν δεδομένο.Παρόλα αυτά ακόμα και σήμερα πολλά από αυτά τα δικαιώματα όπως η δωρεάν παιδεία και περίθαλψη,το δικαίωμα στην εργασία με αξιοπρεπείς όρους και με σεβασμό στον άνθρωπο βρίσκονται υπο αμφισβήτηση.

Η Ε.Ε και το ευρωπαικό κεφάλαιο μας θέλουν με το κεφάλι κάτω ,φοβισμένους μέσα στην εξαθλίωση.Είναι καιρός λοιπόν για καινούργιους πιο μαζικούς ,πιο δυναμικούς και σκληρούς αγώνες,το χρωστάμε σε όσους αγωνίστηκαν για να έχουμε μια αξιοπρεπή ζωή,στους εαυτούς μας αλλά και στις γενεές που έρχονται, έτσι ώστε να μείνει ανεξίτηλο στην ιστορία ότι τη μόνη ρεαλιστική απάντηση απέναντι στην εκμετάλλευση και τον αυταρχισμό μπορούμε να την δώσουμε μόνο εμείς αγωνιζόμενοι με το κεφάλι ψηλα.

482191_150759321759226_158137175_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s